یعنی چه
واژهٔ «فاجام» در زبان فارسی دو معنی عمده دارد؛ نخست به باقیماندهٔ خرما، انگور یا هر میوهای گفته میشود که پس از برداشت و چیدن، روی درخت باقی مانده باشد. دومین معنی آن، فوق، بالا و زبر است.
تلفظ
این واژه به صورت فاجام (fājām) تلفظ میشود و یک اسم اصیل فارسی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «میوهٔ باقیمانده روی درخت» یا «بالا و زبر»، واژهٔ ۵ حرفی «فاجام» یا معادل ۴ حرفی آن «فجام» مد نظر است.
به انگلیسی
بسته به کاربرد و معنای مد نظر در جمله، میتوان از معادلهای انگلیسی فوق استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای فارسی و همخانوادهٔ این واژه شامل «فجام» (به عنوان شکل دیگر کلمه) و واژههای «بالا» و «زبر» هستند.
در قرآن
واژهٔ فارسی «فاجام» در قرآن کریم وجود ندارد. تذکر این نکته ضروری است که نباید آن را با واژهٔ عربی «فِجَاجاً» (به معنی راههای گشاد و وسیع) که در قرآن آمده است، اشتباه گرفت.
نماد چیست
در فرهنگ نگارهها و اساطیر، نمادپردازی خاصی برای واژهٔ فاجام ذکر نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل فاجام
واژهٔ «فاجام» یکی از واژگان اصیل و کهن زبان فارسی است که در لغتنامههای معتبری همچون دهخدا، برهان قاطع و فرهنگ رشیدی به آن اشاره شده است. این کلمه دو کاربرد معنایی متفاوت دارد؛ از یک سو در حوزهٔ کشاورزی و طبیعت به باقیماندهٔ میوههایی مثل خرما و انگور که پس از چیدن روی درخت جا میمانند اشاره دارد و از سوی دیگر، در معنای جهتی و مکانی به مفهوم بالا، فوق و زبر به کار میرود.
شکل دیگر این واژه در متون به صورت «فجام» نیز ثبت شده است. این کلمه کاملاً ریشه در زبان فارسی باستان دارد و نباید آن را با کلمات مشابه در زبانهای دیگر مانند واژهٔ عربی «فجاج» اشتباه گرفت. شناخت این دست واژهها به درک عمیقتر ادبیات کلاسیک فارسی و حل دقیقتر جدولهای کلمات متقاطع کمک شایانی میکند.