یعنی چه
این واژه در لغتنامههای زبان فارسی معیار (کلاسیک و معاصر) ثبت نشده است. غمزوری در واقع یک صفت یا لقب در زبان پشتو (از شاخههای زبانهای ایرانی شرقی) است که از ترکیب «غم» و پسوند پشتو ساخته شده و به فرد مصیبتزده یا رنجدیده اشاره دارد.
تلفظ
در گویش اصلی و زبان پشتو، این کلمه معمولاً با واو مجهول یا به صورت غَمزُورَی تلفظ میشود و در متون فارسی به صورت غمزوری نوشته میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با تعداد ۶ حرف، خود کلمه «غمزوری» یا اشاره به نام شاعر و کمدین افغان است.
به انگلیسی
از آنجا که این کلمه عمدتاً به عنوان اسم خاص یا صفت پشتو کاربرد دارد، در نگارش لاتین به صورت Ghamzuri یا Ghamzorai ثبت میشود.
به فارسی
اگر بخواهیم این واژه پشتو را به زبان فارسی معیار برگردانیم، دقیقترین برگردانهای آن کلماتی نظیر محزون، غمپرور، سوگوار و دردمند خواهند بود.
در قرآن
کلمه غمزوری یک واژه غیرقرآنی است و هیچ ریشه یا کاربردی در آیات قرآن کریم و زبان عربی فصیح ندارد.
نماد چیست
این واژه نمادی از حزن و اصطلاحاً رنجدیدگی است. همچنین در فضای فرهنگی کشور افغانستان، این کلمه یادآور کمدین، شاعر و هنرمند فقید اهل قندهار، «نعمتالله غمزوری» است.
جمعبندی و توضیح کامل غمزوری
واژه «غمزوری» در اصطلاح و ساختار زبان فارسی معیار جایگاهی ندارد و در هیچیک از فرهنگهای لغت معتبر فارسی نظیر دهخدا، معین یا عمید ثبت نشده است. این کلمه ریشه در زبان پشتو دارد و از ترکیب کلمه «غم» (که خود ریشه عربی دارد و وارد زبانهای منطقه شده) با یک پسوند پشتو شکل گرفته است که در مجموع معنای انسان غمدیده، محزون و رنجکشیده را متبادر میکند.
بیشترین شهرت این واژه در دوران معاصر به دلیل کاربرد آن به عنوان نام خانوادگی یا لقب هنری است؛ بهویژه برای «نعمتالله غمزوری» که از هنرمندان، شاعران و طنزپردازان سرشناس افغان در منطقه قندهار بود. از این رو، این کلمه بیشتر یک اسم خاص یا صفت بومی در فرهنگ شرق ایرانزمین و افغانستان به شمار میرود.
بنابراین در کاربردهای عمومی مانند حل جداول یا پژوهشهای لغوی، باید توجه داشت که این کلمه یک واژه اصیل فارسی نیست و اطلاعاتی نظیر همخانواده، متضاد یا مترادف رسمی در زبان فارسی برای آن تعریف نشده است و پاسخ آن در جداول بر اساس تعداد ۶ حرفِ خود کلمه تعیین میشود.