یعنی چه
به حالتی از ماده در فرم گاز گفته میشود که تمایل شدیدی برای واکنش با اکسیژن دارد. این نوع گازها در صورت مخلوط شدن با هوا در یک محدوده غلظت معین (بین حد پایین و بالای انفجار) به محض برخورد با کمترین انرژی، حرارت یا جرقه، به سرعت شعلهور شده و میسوزند. گازهایی مانند متان، هیدروژن و بوتان از این دستهاند.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [گا-زی / قا-بِ-لِ / اِش-تِ-عال] است که از یک صفت نسبی (گازی)، یک اسم فاعل (قابل) و یک مصدر باب افتعال (اشتعال) تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به پرسشهای جدول کلمات متقاطع، عبارت دقیق «گازی قابل اشتعال» دارای ۱۴ حرف است. همچنین معادلهای هممعنی دیگری مانند «گاز آتشگیر» یا «گاز اشتعالپذیر» نیز ممکن است مد نظر طراح جدول باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متداولترین و استانداردترین برچسب برای این مفهوم Flammable gas است. در متون قدیمیتر مهندسی و معدن، به گازهای اشتعالپذیر موجود در اعماق زمین اصطلاح Fire damp نیز اطلاق میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به انواع گازهای آتشگیر و قابل احتراق از ترکیب واژگانی Yanıcı gaz استفاده میشود.
نماد چیست
بر اساس استانداردهای جهانی ایمنی و مدیریت بحران مانند GHS و OSHA، نماد بینالمللی خطر این گازها یک لوزی با حاشیه قرمز رنگ است که درون آن تصویر یک شعله آتش به رنگ سیاه نقش بسته است. این علامت هشداردهنده خطر آتشسوزی فوری و لزوم رعایت تدابیر ایمنی شدید است.
جمعبندی و توضیح کامل گازی قابل اشتعال
عبارت «گازی قابل اشتعال» یک ترکیب وصفی است که در علوم شیمی، مهندسی ایمنی و صنایع کاربرد فراوانی دارد. این مفهوم به گازهایی اشاره میکند که در مجاورت هوا یا اکسیژن، آمادگی بالایی برای سوختن و انفجار دارند. از مهمترین نمونههای این گازها میتوان به متان، هیدروژن، پروپان و گاز مایع اشاره کرد که هر کدام محدوده غلظت مشخصی برای اشتعال دارند.
از نظر ساختار واژگانی، این عبارت ترکیبی از ریشههای اروپایی و عربی است؛ واژه گاز ریشهای یونانی-اروپایی دارد، در حالی که کلمات قابل و اشتعال از زبان عربی وارد فارسی شدهاند. شناخت این گازها و توجه به نماد بینالمللی آنها که به صورت لوزی با حاشیه قرمز و شعله سیاه طراحی شده، در پیشگیری از حوادث صنعتی و خانگی اهمیت حیاتی دارد.