یعنی چه
بنیشیبه نام خاندانی سرشناس از قبیله قریش در مکه است که از زمان پیامبر اسلام تا به امروز، وظیفه پردهداری، نگهداری و کلیدداری موروثی کعبه (منصب سدانه) را بر عهده دارند. همچنین این عبارت به یکی از درهای معروف و قدیمی مسجدالحرام (باب بنیشیبه) نیز اشاره دارد که محل ورود حاجیان به صحن طواف بوده است.
تلفظ
این عبارت در زبان عربی و فارسی به صورت «بَنی شَیْبِه» (با فتح باء و نون در کلمه اول، و فتح شین و سکون یاء در کلمه دوم) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به پرسشهایی مانند «کلیدداران کعبه» یا «پردهداران موروثی خانه خدا»، واژه ۷ حرفی «بنی شیبه» است.
به انگلیسی
در منابع بینالمللی و انگلیسیزبان، این خاندان و درِ معروف مسجدالحرام را با نگارشهای Bani Shaiba یا Banu Shaybah معرفی میکنند.
به فارسی
معادلهای فارسی و عناوین کاربردی این واژه شامل عباراتی چون «کلیدداران کعبه»، «پردهداران خانه خدا»، «حَجَبه» و «آل شیبه» است.
در قرآن
خود عبارت «بنیشیبه» در متن قرآن نیامده است؛ اما بر اساس روایات شیعه و سنی، آیه ۵۸ سوره نساء («إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا...») در جریان فتح مکه نازل شد؛ زمانی که پیامبر اسلام کلید کعبه را از عثمان بن طلحه (جد این خاندان) گرفت و پس از نزول آیه، آن را به او و پسرعمویش شیبه بازگرداند و این منصب را در خاندان آنها ابدی اعلام کرد.
نماد چیست
بنیشیبه در فرهنگ و تاریخ اسلامی نماد بارز «امانتداری موروثی» و «خدمتگزاری کعبه» به شمار میرود؛ چرا که کلید مقدسترین مکان مسلمانان قرنهاست که بدون تغییر در اختیار بزرگ این خاندان قرار میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل بنی شیبه
عبارت «بنیشیبه» به خاندانی اصیل و سرشناس از قبیله قریش اشاره دارد که از دوران پیش از اسلام و به طور رسمی پس از فتح مکه توسط پیامبر اسلام (ص)، منصب موروثی «سدانه» یعنی پردهداری و کلیدداری خانه کعبه را بر عهده دارند. این منصب بر اساس دستور الهی و تأکید پیامبر، به عنوان یک امانت ابدی در این خاندان باقی مانده است و کلید کعبه همواره در اختیار بزرگترین فردِ صلاحیتدار این نسل قرار میگیرد.
علاوه بر هویت خاندانی، «باب بنیشیبه» نام یکی از قدیمیترین و کلیدیترین درهای ورودی به مسجدالحرام بوده است که در مناسک حج، ورود از آن برای حاجیان مستحب شمرده میشد. این واژه در فرهنگ اسلامی با مفاهیمی چون وفای به عهد، حفظ امانتهای مذهبی و خدمتگزاری خالصانه به خانه خدا پیوند خورده است.