یعنی چه
در لغتنامه دهخدا، خبره به عنوان اسم مصدر به معنی سنجش، حساب، دانش، آگاهی و بصیرت آمده و در کاربرد وصفی به معنای فرد کارآزموده، متخصص و مطلع از باطن و ریزهکاریهای یک شغل یا علم به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با کسر خاء و سکون باء یعنی (خِبره / xebre) تلفظ میشود و ریشه آن عربی است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای «خبره در دهخدا» میتوانید از عبارت ۱۱ حرفی «خبره در دهخدا» یا واژههای هممعنی دیگر بسته به تعداد حروف استفاده کنید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف فردی که در یک زمینه خاص دانایی و مهارت بالایی دارد، عموماً از واژه Expert استفاده میشود.
به فارسی
برابرها و مترادفهای اصیل فارسی برای این کلمه شامل کارشناس، مطلع، کارآزموده، کارکشته، استاد، ماهر، و بصیر هستند. در نقطه مقابل، واژههایی مانند ناشی، مبتدی و ناآزموده قرار میگیرند.
نماد چیست
برای واژه انتزاعی خبره، نماد مادی یا باستانی خاصی ثبت نشده است؛ با این حال در مفاهیم مدرن، پرنده جغد (به نشانه دانایی و تیزبینی) یا کلاه فارغالتحصیلی و کتاب به عنوان نماد تخصص و خبرگی در نظر گرفته میشوند. همچنین در قرآن، همخانواده آن یعنی «خَبیر» از صفات خداوند به معنی آگاه از ظرایف است.
جمعبندی و توضیح کامل خبره در دهخدا
واژه «خبره» یک لغت با ریشه عربی (از ماده خبر) است که وارد زبان فارسی شده و در لغتنامه دهخدا به دو صورت اسم مصدر (به معنی دانش، آگاهی و بصیرت) و صفت (به معنی کارشناس و متخصص) تعبیر شده است. این کلمه به فردی اطلاق میشود که نه تنها ظاهر یک کار، بلکه زوایا و ژرفای مبهم و باریک آن را به خوبی میشناسد و در عمل کارآزموده شده است.
در کاربردهای اداری و روزمره امروز، کارشناسان رسمی و افراد دارای صلاحیت علمی و تجربی بالا را خبره مینامند. این واژه همخانوادههای متعددی مثل خبیر، مخبر و اخبار دارد و در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً با واژههایی نظیر کارشناس، بصیر و ماهر همپوشانی دارد.