یعنی چه
واژهٔ «آشار» در زبان فارسی به معنی آبشار، ریزشگاه آب، تندآب و جایی است که آب از بلندی به سمت پایین جاری میشود. این کلمه یک واژه معمولی و کلاسیک در زبان فارسی است که به صورت مخفف برای اشاره به پدیدهٔ طبیعی آبشار به کار میرود. همچنین در جغرافیا، آشار نام یکی از بخشها و شهرهای تابع شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان است.
تلفظ
این کلمه به صورت «آشار» (āšār) تلفظ میشود؛ به طوری که هر دو حرف الفِ آن به صورت کشیده (آ) ادا میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «آبشار یا ریزشگاه آب»، واژهٔ چهار حرفی «آشار» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه برای اشاره به ریزشگاه طبیعی آب استفاده میشوند.
به ترکی
در زبان ترکی برای توصیف این پدیدهٔ طبیعی از کلمات شلاله و چاغلایان استفاده میشود.
به فارسی
کلمهٔ «آشار» ریشه در زبانهای اصیل ایرانی (پهلوی و اوستایی) دارد. این واژه در واقع شکل دیگری از واژهٔ «آبشار» است که با حذف حرف «ب» ساخته شده و به مرور زمان در ادبیات و برخی گویشها به کار رفته است. همخانوادهٔ آن در اصطلاحات علمی واژهٔ «شارش» است.
نماد چیست
آشار یا همان آبشار در فرهنگ و ادبیات، نمادی از پاکی بیوقفه، حرکت و پویایی، جریانِ گذر زمان، سرزندگی و عظمت شکوهمند طبیعت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل آشار
واژهٔ «آشار» یک لغت اصیل و کهن در زبان فارسی است که به عنوان شکل مخفف یا دگرگونشدهٔ کلمهٔ «آبشار» شناخته میشود. این واژه به خوبی جریان تند آب و فرو ریختن آن از ارتفاع را در ذهن تداعی میکند و ریشههای آن به زبانهای باستانی ایران بازمیگردد. اگرچه امروزه واژهٔ آبشار کاربرد عمومیتری دارد، اما آشار همواره جایگاه خود را در متون ادبی و اصطلاحات جدول کلمات حفظ کرده است.
علاوه بر بار معنایی لغوی، آشار یک هویت جغرافیایی نیز در ایران دارد و نام یکی از بخشهای زیبا و کوهستانی در استان سیستان و بلوچستان است. این کلمه از منظر نشانهشناسی، پیامآور پویایی، طراوت و گذرِ بدون توقف زمان در بستر طبیعت است.