یعنی چه
این عبارت به معنای آن است که شخص چیزی یا کاری را در ذهن یا باور خود ناخوشایند، زشت و بد بداند و نسبت به انجام آن کراهت و تمایل منفی داشته باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [makruh šomardan] است که از دو واژه مکروه (عربی) و شمردن (مصدر فارسی) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواسته شده معمولاً خود واژه یا معادلهایی چون استهجان و کراهت است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از واژگانی که دلالت بر عدم تایید، بیزاری یا ناپسند دانستن دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مصدرهای باب استفعال از ریشههای کره و هجن دقیقاً همین معنای طلب کراهت و زشت شمردن را افاده میکنند.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون زشت دانستن، بد دانستن، ناخوشایند دستان و کریه شمردن است.
در قرآن
خود این ترکیب فعلی فارسی در قرآن نیست، اما ریشه ثلاثی (کره) بارها آمده است؛ از جمله در آیه ۳۸ سوره اسراء که میفرماید گناهان نزد پروردگارت ناپسند و مکروه هستند.
جمعبندی و توضیح کامل مکروه شمردن
عبارت «مکروه شمردن» یک ترکیب فعلی است که از یک صفت مفعولی عربی (مکروه) و یک مصدر تفسیری فارسی (شمردن) ساخته شده است. این اصطلاح در لغت به معنای زشت، قبیح و ناپسند دانستن یک امر است که ریشه در بیزاری باطنی فرد از آن موضوع دارد. در فرهنگهای لغت معتبری مانند دهخدا و معین، این واژه را مترادف با استهجان و ناخوشایند داشتن ثبت کردهاند.
از منظر فقهی و مذهبی نیز، اگرچه مکروه به عملی گفته میشود که انجام ندادنش بهتر است و عقابی ندارد، اما اصطلاح مکروه شمردن به رویکرد ذهنی و اعتقادی نسبت به یک عمل زشت یا گناه اشاره دارد. در قرآن کریم نیز ریشه این واژه برای توصیف اموری که مورد پسند و رضایت خداوند نیستند (مانند سیئات و گناهان در سوره اسراء) به کار رفته است.