یعنی چه
ثنویت زرتشتی به دیدگاه و فلسفهای در آیین زرتشت اشاره دارد که جهان را صحنه نبرد همیشگی میان دو مبدأ متضاد یعنی نیکی و پاکی (به هدایت سپنتا مینو یا اهورامزدا) و بدی و پلیدی (به هدایت انگره مینو یا اهریمن) میداند. این رویکرد برای تبیین وجود شر و رنج در عالم شکل گرفته است.
تلفظ
واژه ثنویت با فتح ث و ن، تشدید و کسر واو و تشدید یاء تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، این اصطلاح دقیقاً ۱۱ حرف دارد. واژههای مترادفی چون دوگانهگرایی نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در متون فلسفی و ادیان تطبیقی انگلیسی، برای اشاره به این مفهوم از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای سره و روان فارسی این اصطلاح، دوگانهگرایی یا دوگانهانگاری در آفرینش و تدبیر جهان است.
نماد چیست
نماد عینی این تفکر، نبرد حماسی سپنتا مینو در برابر انگره مینو است. در مفهوم اخلاقی نیز تقابل «اشه» (راستی و نظم کیهانی) در برابر «دروج» (دروغ و آشوب) نماد اصلی این ثنویت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ثنویت زرتشتی
ثنویت زرتشتی یکی از کلیدیترین مفاهیم در شناخت ایزدشناسی و جهانبینی ایران باستان است. این دیدگاه با تفکیک مطلق منشأ خیر از منشأ شر، تلاش میکند تا به پرسش همیشگی بشر درباره علت وجود رنج، بیماری، مرگ و زشتیها در جهان پاسخ دهد؛ بدون آنکه ساحت خدای یگانه و نیکخواه را آلوده به نقص و شرور کند.
بر اساس این باور، اگرچه جهان فعلی میدان جنگ فرساینده میان ارتش راستی و سپاه دروغ است، اما این وضعیت همیشگی نیست. در فرجامشناسی زرتشتی، انسانها با گزینش اخلاقی خود و پیروی از گفتار، کردار و پندار نیک، به جبهه نور یاری میرسانند تا در نهایت، خیر بر شر پیروز شده و جهان به پاکی اولیه خود بازگردد.