یعنی چه
این واژه ترکیبی از حرف تأکید «إنّ» (همانا/بهراستی) و اسم «حمد» (ستایش/سپاس) است. این عبارت معمولاً در ابتدای خطبههای مذهبی، نیایشها و ذکر تلبیه حج به کار میرود و نشاندهنده اقرار به توحید و انحصار تمام سپاسها برای ذات باریتعالی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت با تشدید روی نون و سکون روی میم و دال به صورت «اِنَّلْ حَمْدْ» در حالت وقف یا «اِنَّ الْحَمْدَ» در حالت وصل است.
در جدول
پاسخ پنج حرفی در جدولهای کلمات متقاطع برای این عبارت، خود واژه «ان حمد» است.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی برای رساندن معنای تأکیدی «إنّ» از قیدهایی مانند Indeed یا Verily در کنار ستایش (Praise) استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی و مرکب از حرف مشبهه بالفعل و اسم پس از آن است.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این عبارت «بهراستی که ستایش» یا «همانا سپاس و ستایش» است که برای تأکید بر شکرگزاری به کار میرود.
در قرآن
ترکیب دقیق «إنّ الحمد» به این صورت متوالی در متن قرآن کریم ذکر نشده است، اما عبارات مشابهی نظیر «الحمد لله» فراوان است. بیشترین کاربرد و شهرت این ترکیب در ذکر تلبیه حج (لبیک إنّ الحمد والنعمة لک...) و خطبه نبوی «حاجه» است.
جمعبندی و توضیح کامل ان حمد
عبارت «ان حمد» که در اصل از زبان عربی (إِنَّ الحَمْدَ) وارد فرهنگ اسلامی شده است، ترکیبی تأکیدی برای بیان سپاس و ستایش مطلق خداوند است. این عبارت با حرف مشبهه بالفعل «إنّ» آغاز میشود تا بر قطعیت و اصالت ستایش پروردگار تأکید کند.
اگرچه این ترکیب دو کلمهای به صورت عیناً پشتسرهم در آیات قرآن کریم یافت نمیشود، اما در احادیث شریف نبوی، خطبههای صدر اسلام و بهویژه در ذکر معروف تلبیه زائران خانه خدا (ذکر لبیک) جایگاه بسیار ویژهای دارد و شیفتگان مذهبی بارها آن را تکرار میکنند.
در فرهنگ زبانی و ادبیات معارف، این واژه نمادی از توحید، اخلاص و آغاز کلام با نام و یاد خداست. در طرح سؤالات جدول نیز به عنوان یک عبارت ۵ حرفی مذهبی شناخته میشود که ریشه در واژگان حمد، حامد و محمود دارد.