یعنی چه
القهار صیغه مبالغه است و بر اوج قدرت، غلبه مطلق و تحت سیطره درآوردن همراه با خواری طرف مقابل دلالت دارد. در زبان عامیانه فارسی گاهی به معنی بسیار ماهر یا متبحر (مانند گیمر قهار) نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة روی الف و لام، فتحة روی قاف و تشدید همراه با الف روی حرف هاء است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با ۶ حرف مشخص میشود و از واژههای پرکاربرد مذهبی و قرآنی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم این اسم الهی از صفتهایی استفاده میشود که نشاندهنده قدرت و غلبه مطلق هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون چیره، مقتدر، پیروزمند، غالب و منتقم است که ریشه در مفهوم قدرت بیرقیب دارند.
در قرآن
این واژه دقیقاً ۶ بار در قرآن تکرار شده و در تمامی موارد بلافاصله پس از صفت «الواحد» (خدای یگانه) قرار گرفته است؛ مانند آیه ۱۶ سوره غافر: «لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهّارِ».
جمعبندی و توضیح کامل القهار
واژه «القهار» یکی از اسماء حسنی و صفات باریتعالی در فرهنگ اسلامی است که از ماده عربی «قهر» ریشه میگیرد. این کلمه به معنای غلبه، پیروزی و تحت سیطره درآوردن مطلق است و صیغه مبالغه آن نشاندهنده اوج قدرت الهی در درهمشکستن غرور سرکشان و جباران جهان است.
در متن قرآن کریم، این صفت شش مرتبه و همواره در کنار صفت «الواحد» ذکر شده تا پیوند ناگسستنی میان یگانگی خداوند و حاکمیت بیرقیب او را به تصویر بکشد. القهار در فرهنگ عرفانی نمادی از قدرت مطلقه و رفع موانع سخت به شمار میرود.
علاوه بر کاربرد دینی، این واژه در زبان عامیانه فارسی نیز تغییر کاربری داده و امروزه برای اشاره به افراد بسیار ماهر، زبردست و متبحر در یک زمینه خاص (مانند شطرنجباز قهار یا گیمر قهار) به کار میرود.