یعنی چه
چنگر پرندهای آبزی و همجثه با مرغابی است که پرهای سیاه براق دارد و منقار و لکه پیشانیاش کاملاً سفید است. پاهای این پرنده برخلاف مرغابیها پردهدار نیست، بلکه زوایدی برگمانند و کنگرهدار در کنار انگشتانش دارد که به شنا و راه رفتن روی گیاهان تالابی کمک میکند. این پرنده از راسته کلنگسانان است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت چَنگَر (فتح چ و فتح گ) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این پرنده آبزی «چنگر» است که ۴ حرف دارد. همچنین ممکن است از نامهای محلی آن مانند «پرلا» یا «چارخو» نیز استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این پرنده Coot میگویند که به خانواده Rallidae تعلق دارد.
به فارسی
در زبان فارسی و گویشهای محلی ایران، این پرنده با نامهای مختلفی شناخته میشود؛ در مازندران به آن «پِرِلا»، در برخی مناطق گیلان «چارخو» و در سیستان و بلوچستان «چور» میگویند. واژههای همخانواده آن در فارسی شامل چنگ، چنگال و چنگک هستند که به ساختار پاهای آن اشاره دارند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه یا اساطیر ایرانی نماد برجسته و شناختهشدهای برای چنگر ثبت نشده است؛ اما در محیطزیست مدرن، این پرنده به عنوان نماد پرندگان مهاجر تالابی و سلامت زیستبومهای آبی به ویژه در شمال ایران شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل چنگر
چنگر پرندهای آبزی و بومی تالابها و آبگیرها است که به خاطر رنگ سیاه یکدست پیکرش و تضاد آن با منقار و پیشانی سفیدش به راحتی قابل تشخیص است. اگرچه در فرهنگ عامه و لغتنامههای قدیمی مانند دهخدا گاهی آن را نوعی مرغابی قلمداد کردهاند، اما از نظر علمی ساختار متفاوتی دارد و به راسته کلنگسانان تعلق دارد. ویژگی بارز این پرنده، پاهای بدون پرده اما کنگرهدار آن است که امکان حرکت آسان بر روی لایهای تالابی را فراهم میکند.
این واژه ریشهای اصیل در زبان فارسی دارد و احتمالاً نامگذاری آن به دلیل فرم چنگمانند پاها و انگشتانش بوده و با کلماتی چون چنگال و چنگک همخانواده است. چنگر در نقاط مختلف ایران با نامهای بومی نظیر پرلا و چارخو نیز نامیده میشود و نمونهای بارز از تنوع زیستی پرندگان مهاجر در ایران است.