معنی
غلبه در لغت به معنای چیره شدن، پیروز شدن، تسلط یافتن و برتری پیدا کردن بر حریف، رقیب یا مشکلات است. این واژه همچنین به مفهوم پیشیگرفتن در قدرت، توانایی یا اثرگذاری بر یک موقعیت اشاره دارد.
یعنی چه
وقتی میگوییم کسی غلبه پیدا کرد، یعنی توانست بر موانع، دشمن یا احساسات درون خود مسلط شود و تفوق و استیلای کامل به دست آورد.
مترادف
این واژهها همگی در معنای به دست گرفتن کنترل، قدرت و کسب پیروزی با غلبه همپوشانی دارند.
متضاد
کلماتی که مفهوم پذیرش شکست، از دست دادن قدرت و تسلیم شدن در برابر نیروی برتر را میرسانند، متضاد غلبه هستند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سه حرفی عربی «غ ل ب» مشتق شدهاند که مفهوم اصلی آن پیروز شدن و چیره شدن است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «غلبه»، پاسخ اصلی خودِ واژه «غلبه» (۴ حرفی) است و کلماتی مانند چیرگی، تسلط یا استیلا نیز به عنوان جایگزین پرکاربرد هستند.
به انگلیسی
بسته به متن و لحن کلام، میتوان از معادلهای فوق برای انتقال مفهوم غلبه در زبان انگلیسی استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل غلبه
واژه غلبه از ریشههای کهن و پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد. این واژه فراتر از یک پیروزی ساده در میدان نبرد، به مفهوم به دست گرفتن کنترل، استیلا و تفوق کامل بر یک جریان، شخص یا مانع اشاره میکند و در متون ادبی و حماسی غالباً با نمادهایی همچون شیر یا پرچم افراشته به تصویر کشیده میشود.
این کلمه در متون دینی و قرآنی نیز جایگاه ویژهای دارد و در قالب مشتقات مختلف برای توصیف پیروزی نهایی حق بر باطل و اراده تفکیکناپذیر الهی به کار رفته است؛ چنانکه در آیات متعدد به مومنان یادآوری میکند که گروههای کوچک با ایمان و اراده میتوانند بر جریانهای بزرگتر و مادی غلبه کنند.
امروزه کاربرد غلبه بیشتر در ابعاد روانشناختی و اجتماعی نمود دارد؛ جایی که صحبت از غلبه بر ترس، غلبه بر بیماری، غلبه بر دشواریهای زندگی و غلبه بر هوای نفس به میان میآید و نشاندهنده پافشاری، اراده و قدرت درونی انسان برای عبور از بحرانها است.