یعنی چه
محاربین جمع کلمه «محارب» از ریشه حرب است. در لغت به معنای رزمندگان و ستیزهجویان بوده و در اصطلاح فقهی و حقوقی، به افرادی اطلاق میشود که با دست بردن به سلاح (سرد یا گرم) به روی مردم، قصد جان، مال یا ناموس آنها را داشته و در جامعه هراس و ناامنی (افساد فیالارض) ایجاد میکنند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُحارِبین (m-o-h-ā-r-e-b-i-n) با ضمه روی میم و کسره تحت حرف راء است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این کلمه ۷ حرفی به عنوان پاسخ جایگزین برای مفاهیمی چون ستیزهجویان، پیکارگران یا اخلالگران امنیت مادی جامعه به کار میرود.
به انگلیسی
برای ترجمه این کلمه در متون عمومی و نظامی از Combatants استفاده میشود؛ اما در بافتارهای حقوقی و کیفری کلماتی نظیر Insurgents دقیقتر هستند.
به عربی
این کلمه خود از ریشه ثلاثی مجرد «ح ر ب» در زبان عربی مشتق شده و اسم فاعل باب مفاعله در حالت جمع است.
در قرآن
عین واژه به صورت جمع در قرآن نیامده، اما مفهوم آن در آیه ۳۳ سوره مائده (معروف به آیه محاربه) با عبارت «إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ...» ذکر شده است که جنگ با خدا و پیامبر را استعاره از سلب امنیت از جامعه اسلامی میداند.
نماد چیست
این کلمه دارای نماد باستانی رسمی نیست، اما در ادبیات قضایی و تاریخی، تصویر سلاح عریان و کشیدهشده نماد مادی وقوع این جرم به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل محاربین
واژه محاربین ریشه در زبان عربی دارد و از نظر لغوی به معنای جنگاوران و پیکارگران است. با این حال، در دایرهالمعارف فقهی و حقوقی ایران، این اصطلاح بار معنایی خاصی پیدا کرده و به کسانی گفته میشود که با سلاح کشیدن به روی مردم، آرامش عمومی را برهم زده و ایجاد رعب و وحشت میکنند.
در ادبیات قرآنی نیز هرچند این ساختار کلمه مستقیماً دیده نمیشود، اما در سوره مائده به شدت با عاملان آن برخورد شده و اعمالشان در حکم جنگ با خدا و رسول تلقی گردیده است. از این رو، این اصطلاح همواره در میان مفاهیم امنیتی و جزایی جایگاه ویژهای دارد.