یعنی چه
اعتجار یک مصدر عربی از باب افتعال است که به دو معنای اصلی دلالت دارد: نخست، شیوه خاصی از بستن عمامه یا دستار در میان مردان به طوری که دنباله آن را زیر گلو (حنک) نیاورند. دوم، پوشیدن مقنعه، روسری یا چادر توسط زنان. همچنین در متون کهن به معنای فرزندآوری زن پس از ناامیدی از بارداری نیز آمده است. این واژه در فقه اسلامی به دلیل نهی از آن در نماز (به معنای پوشاندن دهان و بینی یا باز گذاشتن وسط سر) مورد بحث قرار گرفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اِعْتِجار» با سکون عین و تاء و فتح جیم است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژه «اعتجار» دقیقاً ۶ حرف دارد. کلمات همخانواده آن مانند «معجر» یا «تعجیر» نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از عبارات توصیفی مربوط به پوشش سر استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در خود این زبان نیز به همین صورت یا در قالب واژههای همخانواده به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی برای جنبههای مختلف این واژه شامل «دستاربندی» (بدون حنک)، «مقنعهپوشی» و «سراندازی» است.
نماد چیست
در فرهنگ سنتی و اسلامی، اعتجار نمادی از پوشش سر ساده و بدون تشریفات و همچنین سبک خاصی از حجاب یا پوشار اعراب بیاباننشین در گذشته به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اعتجار
واژه «اعتجار» یک مصدر عربی از ریشه (ع-ج-ر) است که در فرهنگ لغات کهن و متون فقهی کاربرد ویژهای دارد. این کلمه به طور عمده بر دو نوع پوشش دلالت میکند: یکی شیوه خاصی از بستن دستار و عمامه در میان مردان بدون ثابت کردن آن زیر گلو، و دیگری پوشیدن روسری و معجر توسط زنان.
شهرت این واژه در ادبیات دینی به دلیل وجود احادیثی است که از «اعتجار در نماز» نهی کردهاند. فقها در تفسیر این نهی، آن را به دو صورت معنا کردهاند؛ یا باز ماندن بخش بالایی سر هنگام بستن عمامه و یا پوشاندن دهان و بینی (نقاب زدن) در حالت نماز که هر دو حالت در بستر احکام فقهی مکروه قلمداد شده است.