یعنی چه
قصله واژهای کلاسیک با ریشه عربی است که کاربردهای متعددی دارد؛ از جمله به معنی شیء نرم، سست و شکننده (مانند درخت ترد و زودشکن)، دستهای جداشده از کشت و زرع، و همچنین گلهای از شتران بین ۲۰ تا ۳۰ رأس بهکار میرود. در کاربردی مجاز و قدیمی نیز به زن کمعقل اطلاق میشده است.
تلفظ
این کلمه به صورت قَصْلَة (فتحه روی قاف، سکون روی صاد و فتحه روی لام) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «نرم و زودشکن» یا «دسته گیاه درو شده»، واژه ۴ حرفی «قصله» مد نظر است.
به انگلیسی
با توجه به معانی مختلف قصله، معادلهای انگلیسی آن در معنای شکنندگی Fragile و Brittle، و در معنای کشاورزی Bundle (دسته و بافه) هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه بر اساس کاربرد شامل کلماتی چون ترد، شکننده، سست، بافه، دسته، و بخش متصل از زرع هستند.
نماد چیست
واژه قصله یک لغت توصیفی و اسمی در زبان عربی و لغتنامههای قدیمی است و در فرهنگ عامه یا ادبیات فارسی به عنوان نماد یا مظهر مفهوم استعاری خاصی شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل قصله
واژه «قصله» از جمله لغات عربی وارد شده به فرهنگهای لغت فارسی مانند دهخدا است که ریشه ثلاثی مجرد آن (ق-ص-ل) به مفاهیمی چون بریدن، قطع کردن و یا نرم بودن اشاره دارد. این کلمه به دلیل داشتن چند معنای کاملاً متمایز از یکدیگر، در متون کهن کاربردهای متفاوتی داشته است؛ از یک سو صفت اشیاء ترد و زودشکن است و از سوی دیگر به عنوان اسم برای دستهای از گیاهان درو شده یا گروهی از شتران به کار میرود.
بررسی ساختار این کلمه نشان میدهد که با واژگانی همچون «قصیل» (علف سبز درو شده) و «مقصل» (داس تیز) همخانواده است. با وجود فصاحت ریشه آن در زبان عربی، این کلمه در متن قرآن کریم به کار نرفته و امروز بیشتر در لغتنامهها و به عنوان یک واژه چالشی در جدولهای کلمات متقاطع مورد توجه قرار میگیرد.