معنی
واژه «پسندیده» در زبان فارسی به ویژگی یا فردی اشاره دارد که رفتار، کردار یا کیفیت او مورد قبول، رضایت و تحسین دیگران قرار گرفته است. این صفت برای توصیف اخلاق نیکو و کارهای شایسته به کار میرود.
یعنی چه
از نظر لغوی، این کلمه اسم مفعول از فعل پسندیدن است؛ یعنی کاری یا چیزی که پس از ارزیابی و سنجش، مهر تأیید خورده و مایه خشنودی و رضایت خاطر شده است.
مترادف
این کلمات همگی بار معنایی مثبت داشته و به ویژگیهای مطلوب و پذیرفتهشده اشاره دارند.
متضاد
این واژهها در نقطه مقابل پسندیده قرار دارند و نشاندهنده امور یا رفتارهای غیرقابل قبول و طردشده هستند.
هم خانواده
تمامی این واژهها از ریشه مشترک «پسند» در زبان فارسی میانه مشتق شدهاند که مفهوم پذیرفتن و خوش آمدن را میرسانند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند پسندیده (۷ حرف)، مقبول (۵ حرف) یا ستوده (۵ حرف) به عنوان پاسخ سوالاتی با مضمون «خوب و دلپذیر» قرار میگیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و بافت متن، میتوان از صفات فوق برای رساندن مفهوم پسندیده استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل پسندیده
واژه «پسندیده» یکی از اصیلترین و زیباترین صفات در زبان فارسی است که ریشه در زبان پهلوی دارد. این کلمه از نظر ساختاری اسم مفعولِ حاصل از فعل پسندیدن است و به هر چیزی که مورد تأیید، رضایت و خشنودی عقل و عرف قرار گیرد، اطلاق میشود.
در فرهنگ و ادبیات ایرانی، پسندیده بودن صرفاً به زیبایی ظاهری محدود نمیشود، بلکه بیشتر نمایانگر کمال معنوی، اخلاق نیکو و رفتارهای شایسته اجتماعی است. گرچه این لفظ به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مفاهیمی همچون «قول معروف»، «مرضیه» و «عمل صالح» دقیقاً برابرهای معنایی آن در آموزههای دینی به شمار میروند.
در مجموع، این واژه بار معنایی بسیار مثبتی دارد و در گفتگوهای روزمره، متون ادبی و حتی حل جدولهای کلمات متقاطع، نمادی از نیکی، شایستگی و اصالت رفتار است.