یعنی چه
مصافقه یک مصدر عربی از باب مفاعله است که در اصل به معنی غلت زدن و از این پهلو به آن پهلو شدن در بستر است. همچنین در متون فقهی و روایی کهن، مجازاً به معنای دست به دست هم دادنِ دو طرف برای بستن پیمان، قرارداد خرید و فروش یا تجدید عهد و بیعت به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت مُصَافَقَه (با ضم میم، فتح صاد و کسر قاف) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه مصافقه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «از این پهلو به آن پهلو شدن»، «غلت زدن در بستر» یا «دست دادن در معامله و بیعت» کاربرد دارد.
به عربی
در زبان عربی که ریشه اصلی این واژه است، مصافقه بسته به متن به معنای دگرگونی حالت در بستر یا دست دادن در خرید و فروش (صفقه) استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل «پهلو به پهلو شدن»، «غلت زدن»، «مطابقت و روی هم قرار گرفتن دو جامه» و در مفاهیم آیینی و اجتماعی به معنای «پیمان بستن و دست دادن» است.
در قرآن
بررسی ریشههای قرآنی نشان میدهد که خود واژه مصافقه در متن قرآن کریم وجود ندارد، هرچند همخانوادههای دیگر آن از ریشه (صفق) ممکن است در زبان عربی رایج باشند.
نماد چیست
مصافقه بیشتر یک واژه فنی، فقهی و لغوی در متون کهن است و در ادبیات نمادین یا فرهنگ عامه مردم نماد مفهوم خاصی به شمار نمیرود.
جمعبندی و توضیح کامل مصافقه
واژه مُصَافَقَه یک مصدر عربی از ریشه ثلاثی مجرد «صَفَقَ» است که در زبان فارسی کاربرد بسیار محدودی دارد و اصطلاحی کلاسیک محسوب میشود. معنی اصلی و لغوی آن به جابهجا شدن و غلت زدن در بستر یا حالتی از جامه پوشیدن اشاره دارد، اما بیشترین کاربرد آن در متون کهن فقهی، تاریخی و روایی شکل گرفته است.
در کاربردهای مجازی و مذهبی (مانند خطبههای تاریخی یا متون زیارتنامهها)، مصافقه به عملِ دست دادن دو نفر در هنگام اتمام معامله یا بستن عهد و تجدید بیعت با امام گفته میشود. این واژه از نظر ساختاری ۶ حرفی است و فراوانی آن امروزه بیشتر در بخش ادبی و طراحان جدول کلمات متقاطع مشهود است.