یعنی چه
این واژه یک ترکیب بومی و گویشی (مانند مازندرانی، سمنانی و خراسانی) است. در گویش طبری به درخت یا بوتهٔ انگور و به ویژه شاخهای از تاک که به دور درختان دیگر میپیچد اشاره دارد و در مناطق مرکزی و شرق مانند دامغان و خراسان به معنی ساقه بلند یا ترکه درخت انگور است. این کلمه واژهای معمولی و کلاسیک محلی است.
تلفظ
حرف «م» دارای فتحه (مَ) و حرف «ل» دارای کسرهٔ اضافه است. نباید آن را با «مُل» به معنی شراب اشتباه گرفت.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، به عنوان پاسخ ۷ حرفی برای بوته یا شاخه درخت انگور در گویشهای محلی به کار میرود.
به انگلیسی
این اصطلاحات به ترتیب برای کل بوته انگور و ساقه یا شاخه آن استفاده میشوند.
به عربی
عبارت اول به معنای درخت انگور و عبارت دوم به معنای شاخه انگور است.
به ترکی
آسما دالی به معنی شاخه تاک و اوزوم آآجی به معنی درخت انگور است.
نماد چیست
خود این ترکیب بومی و گویشی به طور مستقل نماد خاصی در فرهنگ عامه ندارد؛ با این حال، درخت انگور یا تاک در فرهنگ ایرانی و ملل مختلف همواره نماد برکت، فراوانی، شادی و باروری بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل مل انگور
واژه «مل انگور» یک ترکیب اصیل بومی و گویشی است که در مناطقی از شمال، مرکز و شرق ایران مانند مازندران، دامغان و خراسان برای اشاره به بوته، درخت یا شاخههای بلند و ترکههای درخت انگور (تاک) استفاده میشود. ریشه کلمه «مَل» در این ترکیب به واژگان پهلوی پارت و طبری برمیگردد که به معنی تاک یا درخت انگور است و نباید آن را با واژه «مُل» به معنی شراب در شعر کلاسیک اشتباه گرفت.
این اصطلاح در حل جداول کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی کاربرد دارد و معادل واژههایی چون تاک، رز و رزبن است. در لغتنامههای بومی، این کلمه نشاندهنده غنای گویشهای محلی ایران در نامگذاری اجزای طبیعت و کشاورزی است.