یعنی چه
تشخیص دادن به معنای متمایز ساختن دو یا چند چیز از یکدیگر، شناختن هویت یا ماهیت یک فرد یا شیء، و همچنین پی بردن به علت وقوع یک پدیده (مانند شناسایی نوع بیماری توسط پزشک) است. این واژه در ادبیات به عنوان آرایه شخصیتبخشی نیز شناخته میشود.
تلفظ
این عبارت ترکیبی از مصدری عربی و فعلی فارسی است و به صورت [تَشْـخِیْصْ دَادَنْ] تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «تشخیص دادن» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «بازشناختن» یا «تمیز دادن» به کار میرود و دقیقاً ۹ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متن کاربرد، برای تمیز دادن عمومی از distinguish، برای هویتیابی از identify و در مصارف پزشکی و عیبیابی فنی از diagnose استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی افعالی مانند مَیَّزَ برای جداسازی و تمیز دادن، و عَیَّنَ برای مشخص کردن کارایی دارند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای مفهوم بازشناختن و تفکیک از عبارت Ayırt etmek و برای اصطلاحات پزشکی از وامواژه Teşhis etmek استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و یکپارچه فارسی برای این عبارت، کلماتی نظیر «بازشناختن»، «نمودار کردن»، «تمیز دادن» و «تفکیک کردن» هستند.
جمعبندی و توضیح کامل تشخیص دادن
واژه «تشخیص دادن» یک فعل مرکب رایج در زبان فارسی است که از ترکیب مصدر عربی «تشخیص» (از ریشه شخص) و فعل فارسی «دادن» ساخته شده است. این کلمه در زندگی روزمره، علوم پزشکی، مباحث فنی و حتی ادبیات کاربرد گستردهای دارد و به طور کلی به معنای جدا کردن سره از ناسره، شناختن ماهیت یک امر و تفکیک میان پدیدههاست.
در حوزه علوم و مهارتها، تشخیص دادن به فرآیند تحلیل نشانهها برای رسیدن به علت اصلی یک مشکل یا بیماری اشاره دارد. همچنین در آرایههای ادبی، تشخیص یا همان شخصیتبخشی، به معنای اعطای ویژگیهای انسانی به موجودات بیجان یا پدیدههای طبیعی است که زیبایی کلام را دوچندان میکند.