یعنی چه
این عبارت یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که از دو بخش «وداع» (به معنی خداحافظی) و «ناممکن» (به معنی غیرقابل انجام) تشکیل شده است. این اصطلاح در ادبیات معاصر و فرهنگ سینمایی (به عنوان نام ترجمهشده یک فیلم درام لهستانی محصول ۱۹۶۲) کاربرد دارد و به موقعیتهایی اشاره میکند که در آن جدایی یا بدورد گفتن، به دلیل شدت وابستگی یا شرایط خاص، محال و غیرقابل پذیرش به نظر میرسد.
تلفظ
وداع ناممکن /vedā'-e nā-momkin/
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «خداحافظی غیرممکن یا بدرود محال»، عبارت ۱۰ حرفی «وداع ناممکن» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم خداحافظی یا بدورد غیرممکن از این ترکیب استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی با استفاده از واژه «مستحیل» به معنای غیرممکن، این ترکیب ساخته میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای این مفهوم از ترکیب واژه ایمکانسیز (ناممکن) و ودا (وداع) استفاده میکنند.
در قرآن
ترکیب «وداع ناممکن» یا خود واژه «وداع» در متن قرآن کریم به کار نرفته است. با این حال، فعل همخانواده آن از ماده (و د ع) یعنی «وَدَّعَ» یکبار در آیه ۳ سوره ضحی آمده است: «مَا وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَمَا قَلَىٰ» به این معنی که پروردگارت تو را رها نکرده و تنها نگذاشته است.
جمعبندی و توضیح کامل وداع ناممکن
عبارت «وداع ناممکن» یک ترکیب وصفی نسبتاً مدرن در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «وداع» و واژه فارسی «ناممکن» شکل گرفته است. این اصطلاح در لغتنامههای کهن و کلاسیک به عنوان یک واژه واحد ثبت نشده است، اما در ادبیات معاصر، سینما و زبان گفتگو برای توصیف موقعیتهای عاطفی سنگین و جداییهای تلخ و باورنکردنی به کار میرود. همچنین این عبارت در فضای فرهنگی ایران به عنوان نام ترجمهشده یک فیلم درام لهستانی ساخت سال ۱۹۶۲ شناخته میشود.
از نظر ساختاری، این ترکیب ده حرفی در بازیهای جدول کلمات متقاطع کاربرد دارد. گرچه ریشه اصلی این عبارت در کتابهای مقدس یا متون کهن دیده نمیشود، اما مفهوم عمیق آن در رابطه با وابستگیهای انسانی و سختیِ فراق، جایگاه ویژهای در تعابیر ادبی و هنری امروز پیدا کرده است.