یعنی چه
لاقیس در واژهنامهها به معنی موجود فریبدهنده و وسوسهکننده آمده است. در فرهنگهای قدیمی و متون اساطیری-مذهبی، از لاقیس به عنوان یکی از فرزندان یا دختران شیطان (ابلیس) یاد شده که کارش انحراف انسانها و ایجاد حواسپرتی در عبادت است.
تلفظ
این کلمه به صورت لَـفْظِ مکتوب «لاقیس» با صدای کشیده «آ» در بخش اول و کسره تحت حرف قاف تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «دختر ابلیس» یا «دیو وسوسهکننده»، واژه ۵ حرفی لاقیس مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم واژه لاقیس در زبان انگلیسی از کلماتی که به ابعاد اغواگری و اهریمنی آن اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در متون کهن عربی نیز به عنوان صفت فریبندگی یا نامی خاص در دیوشناسی کاربرد دارد.
به فارسی
در زبان فارسی برای این واژه معادلهای دقیقی چون وسواس، خناس، دیو و لافیس ذکر شده است که همگی بار معنایی منفی و شیطانی دارند.
نماد چیست
لاقیس در ادبیات مذهبی و کلاسیک فارسی (مانند اشعار سعدی شیرازی) نماد عینی زشتی صورت و سیرت، وسوسههای درونی، حواسپرتی هنگام نماز و انحرافات اخلاقی انسان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لاقیس
واژه لاقیس یک واژه با ریشه عربی است که وارد ادبیات کلاسیک و فرهنگهای لغت فارسی (مانند معین و دهخدا) شده است. این کلمه دو کاربرد اصلی دارد؛ در وجه اول به عنوان یک صفت عمومی به معنی وسوسهکننده و فریبدهنده به کار میرود و در وجه دوم، در باورهای اساطیری و کتب تفسیری قدیمی، به عنوان نام یکی از دختران ابلیس شناخته میشود.
در شعر و ادب فارسی، از این نام برای نشان دادن اوج زشتی، پلیدی و مکر شیطانی استفاده شده است؛ به طوری که سعدی نیز در اشعار خود آن را نمونه و نمودار ابلیس دانسته است. این کلمه در متن قرآن کریم نیامده، اما در دایره المعارفهای دیوشناسی سنتی جایگاه مشخصی دارد.