یعنی چه
طبق تعریف فرهنگستان، به آبی گفته میشود که عاری از مواد سمی، باکتریها، میکروبها و مواد شیمیایی مضر برای سلامت انسان باشد؛ حتی اگر دارای طعم، بو، رنگ یا برخی مواد معدنی مجاز باشد. در اصطلاح عامه، آبی است زلال، بیبو، بیرنگ و قابلآشامیدن. این ترکیب واژهای کلاسیک و معمولی است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «آبِ سالِم» (âb-e sâlem) است که از یک واژه با ریشه فارسی (آب) و یک واژه با ریشه عربی (سالم) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول «آب سالم» است که دقیقاً ۶ حرف دارد. از دیگر پاسخهای احتمالی میتوان به آب گوارا یا آب بهداشتی اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به آب سالم و قابل شرب از اصطلاحات Safe water یا Potable water استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم را با تعابیری چون «الماء الصالح للشرب» یا «الماء السلیم» بیان میکنند.
نماد چیست
آب سالم در فرهنگهای مختلف و ادبیات جهان نماد پاکی مطلق، حیات مجدد، شفا، روشنایی و حقیقت است. در ادبیات فارسی نیز آبِ صاف و سالم (در برابر آب گلآلود) نماد صداقت، زلال بودن دل و معرفت شمرده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل آب سالم
آب سالم به عنوان یکی از اساسیترین نیازهای حیات بشری، ترکیبی وصفی است که از دو واژه با ریشههای فارسی و عربی تشکیل شده است. این اصطلاح از نظر علمی و بهداشتی به آبی اطلاق میشود که کاملاً پاک، گوارا و عاری از هرگونه عوامل بیماریزا، باکتریها و مواد شیمیایی مضر باشد، هرچند که وجود برخی مواد معدنی مجاز در آن طبیعی است.
در فرهنگ اسلامی و آیات قرآن کریم، هرچند عین این عبارت به کار نرفته، اما مفاهیم همتراز آن با تعابیر زیبایی مانند «ماءً طَهُوراً» (آب پاک و پاککننده) و «ماءً فُراتاً» (آب شیرین و گوارا) مورد تأکید قرار گرفته است. این مایه حیات در ادبیات و باورهای عامه نیز همواره جایگاه ویژهای داشته و نمادی از روشنایی، صداقت، پاکی دل و حقیقت به شمار میرود.