یعنی چه
واژه حجیب بر وزن فعیل از ریشه حجب است که دو معنای فاعلی و مفعولی را در بر میگیرد؛ هم به کسی که مانع ورود و پردهدار بارگاه است (حاجب) اطلاق میشود و هم به چیزی که مستور و پوشانده شده است.
تلفظ
این واژه با فتح حرف اول (حَ) و سکون حروف بعدی به صورت حَجیب خوانده و تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «پردهدار»، «حاجب» یا «مانع و حایل»، کلمه ۴ حرفی «حجیب» یک پاسخ دقیق و کلیدی است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، در معنای دربان و پردهدار از کلمات Gatekeeper و Doorkeeper و در معنای پوشیدگی از Veiled استفاده میشود.
به عربی
ریشه این کلمه عربی است و کلمات هممعنی رایجتر آن در زبان عربی معادل حاجب و محجوب هستند.
به فارسی
در زبان فارسی شیوا میتوان به جای این واژه از ترکیبها و کلماتی چون پردهدار، دربان، سراپردهدار، رازدار، مانع، حایل و مستور استفاده کرد.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و نمادشناسی، حجیب به عنوان نمادی از واسطه فیض میان پروردگار و بندگان (پردهدار بارگاه الهی) مطرح میشود. همچنین این کلمه تجسمی از مفهوم حیا، پاکدامنی و ستردگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل حجیب
واژه «حجیب» از ریشه ثلاثی مجرد «ح ج ب» در زبان عربی مشتق شده و به زبان فارسی راه یافته است. این کلمه بر وزن فعیل ساخته شده و ساختار صرفی کمتر رایجی در گفتار روزمره دارد، اما در متون کهن و ادبی به دو معنای عمده به کار میرود؛ نخست در نقش فاعلی به معنی پردهدار، دربان و کسی که مانع ورود دیگران میشود، و دوم در نقش مفعولی به معنی پنهانشده، مستور و محجوب.
این کلمه گرچه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده است، اما همخانوادههای سرشناسی چون حجاب و محجوب در کتاب آسمانی کاربرد دارند. در فرهنگ ادبی و حل جدول، حجیب به عنوان یک لغت چهار حرفی کلیدی برای مفاهیمی مثل حایل و دربان شناخته میشود و در اصطلاحات عرفانی نیز اشاره به حیا و واسطهگری میان خلق و حق دارد.