یعنی چه
رشته، نوار یا قیطانی معمولاً از جنس نخ، کتان یا الیاف مصنوعی که از سوراخهای دو لبهٔ کفش یا پوتین عبور داده میشود تا با سفت کردن یا گره زدن آن، کفش در پا محکم بماند. در زبانهای قدیمیتر (مانند فرانسوی) گاهی به آن «لَسه» نیز میگفتند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب اضافی به صورت بَندِ کَفْش (band-e kafš) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ مستقیم این مظهر ۶ حرف دارد. همچنین ممکن است از واژههای قدیمیتر مانند «شراک» یا «لسه» به عنوان طراح سؤال استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین معادل برای این واژه Shoelace است و در برخی زمینهها از Shoestring نیز استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مدرن به آن «رباط الحذاء» میگویند و در متون کهن و احادیث از تعبیر «شراک النعل» استفاده شده است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، این واژه به صورت Ayakkabı bağcığı ترکیب و شناخته میشود.
نماد چیست
در تعابیر فرهنگی، ادبی و سنتی، اصطلاح «بستن بند کفش» نماد بارز آمادگی برای حرکت، عزم جزم کردن و آغاز یک سفر یا کار بزرگ است. از سوی دیگر، در متون روایی و اخلاقی، این واژه مظهر چیزهای بسیار خرد، کمبها و در عین حال حیاتی و ضروری در زندگی روزمره به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بند کفش
بند کفش یک ترکیب اضافی اصیل فارسی است که از دو واژه قدیمی «بند» (از ریشه اوستایی به معنی بستن) و «کفش» (پهلوی: kafs) تشکیل شده است. این ابزار ساده اما حیاتی، وظیفه محکم نگه داشتن پایافزار را بر عهده دارد و در متون کهن با نامهایی چون شراک و لسه نیز از آن یاد شده است.
اگرچه این کلمه به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما در احادیث مشهور نبوی، اصطلاح «شراک نعل» به عنوان نمادی از کمارزشترین و جزئیترین خواستهها یاد شده که انسان باید حتی آن را هم از خداوند طلب کند. در فرهنگ عامه، بستن آن نشانه آغاز تلاش و حرکت است.