یعنی چه
به گروهی از انسانها یا شهروندان یک کشور گفته میشود که به دلیل فقدان سلاح، نیروی نظامی یا حمایتهای حاکمیتی، در برابر تعرضهای خارجی یا فشارهای داخلی کاملاً آسیبپذیر بوده و قادر به دفع خطر از خود نیستند.
تلفظ
تلفظ این عبارت در زبان فارسی به صورت «مِلَّتِ بیدِفاع» میباشد.
در جدول
این عبارت به دلیل شمارش حروف، در جدولهای کلمات به عنوان یک پاسخ ۹ حرفی برای توصیف مردم بیسلاح و تحتستم استفاده میشود.
به انگلیسی
معادلهای بینالمللی این عبارت بر اساس وضعیت آسیبپذیری غیرنظامیان انتخاب میشوند.
به فارسی
معادلهای دقیقتر این مفهوم در زبان فارسی شامل مردم بیسلاح، تودهٔ مظلوم و غیرنظامیانِ در معرض خطر است.
در قرآن
عبارت «ملت بیدفاع» به صورت یکجا در متن قرآن نیامده است. واژه «مِلَّت» در قرآن همواره به معنای «آیین و دین» به کار رفته و ریشه «دفع» نیز در آیات مرتبط با مشیت الهی استفاده شده است.
نماد چیست
در آثار هنری و مفهومی، این واژه با نمادهایی چون دستان خالی رو به بالا، کبوتر زخمی یا شاخه زیتون شکسته تصویر میشود تا حس بیپناهی و مظلومیتِ توده مردم را القا کند.
جمعبندی و توضیح کامل ملت بیدفاع
عبارت «ملت بیدفاع» یک ترکیب وصفی است که در ادبیات سیاسی و حقوقی برای توصیف جمعیتهایی به کار میرود که در برابر تجاوز، سرکوب یا خطرات خارجی، هیچگونه ابزار نظامی یا دفاعی در اختیار ندارند. این واژه بر مفهوم آسیبپذیری مطلق شهروندان غیرنظامی تأکید دارد.
از نظر واژگان، این عبارت از ترکیب واژه عربی «ملت» (در معنای امروزی مردم یک کشور) و «بیدفاع» (واژه فارسیساز) شکل گرفته است. اگرچه در متون کهن به این شکل وجود ندارد، اما در گفتمانهای اجتماعی معاصر به عنوان نمادی از مظلومیت و فقدان امنیتِ جانی و اجتماعی در مناطق بحرانزده شناخته میشود.