یعنی چه
واژه مَسْقَمَة در لغت به معنی عامل بیماریزا یا هر چیزی است که سقم و ناخوشی را به همراه بیاورد. این کلمه به عنوان مصدر میمی یا اسم زمان و مکان از ریشه «سقم» به کار میرود و به موقعیتها، خوراکیها یا رفتارهایی اشاره دارد که سلامتی انسان را به خطر میاندازند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح میم اول، سکون سین، فتح قاف و فتح میم دوم به صورت «مَسْقَمَة» است که در زبان فارسی هاء انتهای آن صامت یا به صورت مصوت کوتاه خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۵ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون «سبب بیماری»، «مایه ناخوشی» یا «آنچه بدن را بیمار کند» استفاده میشود.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی، دقیقترین معادلهای علمی و عمومی برای رساندن مفهوم عامل ایجاد ناخوشی شامل کلمات فوق است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در متون کهن و احادیث شریف به عنوان اسمی برای هر چیزِ زیانآور و مریضیآور برای بدن به کار رفته است.
به فارسی
معادلهای روان و دقیق این واژه در زبان فارسی شامل اصطلاحاتی چون «بیماریزا»، «ناخوشیآور» و «مایه رنج و فرسودگی جسمی» است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، مسقمة نمادی از عوامل مخرب سلامتی، سستی، افول تندرستی و ورود به دوران رنج و بیماری به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مسقمة
واژه «مَسْقَمَة» یک واژه اصیل عربی از ریشه «سقم» است که بر وزن مَفْعَلَة ساخته شده و به معنای هر آن چیزی است که سبب بروز بیماری، ناخوشی و مرض در انسان میشود. این کلمه اگرچه در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه آن در قالب واژه «سقیم» به چشم میخورد و در احادیث نبوی و متون طب سنتی قدیم فارسی به وفور برای توصیف رفتارهای مضر برای بدن (مثل عبارت «تلک مسقمة للجسد») استفاده شده است.
در ساختار کلمات متقاطع و لغتنامهها، این کلمه پنجحرفی به عنوان معادل دقیق کلماتی چون «بیماریزا» یا «مایه رنج و ناخوشی» شناخته میشود. مفهوم متضاد آن در زبان عربی واژه «مصحّة» به معنای مایه سلامت و تندرستی است.