یعنی چه
این واژه در اصل به معنای کوه یا صخره بزرگ است که به دلیل اهمیت مذهبی، به عنوان اسم خاص برای محل نزول وحی بر حضرت موسی (ع) به کار میرود. همچنین در زبان عربی به معنای حالت، گونه و اندازه نیز کاربرد دارد.
تلفظ
این واژه با تلفظ «طُور» (Tūr) خوانده میشود که در آن حرف «ط» دارای حرکت ضمه و واو دارای صدای کشیده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، معمولاً با طرح سوال «کوه محل مناجات موسی» به پاسخ «طور» میرسید. با توجه به تعداد ۹ حرف در صورت سوال، ممکن است عبارت «کوه محل موسی» یا ترکیبهای مشابه در طراحی جدول مد نظر باشد.
به انگلیسی
در انگلیسی به طور خاص از عبارت Mount Sinai برای اشاره به کوه طور استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی از واژگان کوه، جبل (عربیتبار) و پشته برای معادلیابی این واژه استفاده میشود.
در قرآن
واژه الطور ۱۰ بار در قرآن آمده و سوره ۵۲ قرآن نیز به همین نام نامگذاری شده است که در ابتدای آن به این کوه سوگند یاد شده است.
نماد چیست
این کوه نماد تجلی خداوند، محل خلوت عارفانه و بریدن از دنیا برای رسیدن به مقام قرب الهی است.
جمعبندی و توضیح کامل نام کوه طور
کوه طور در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی، جایگاهی فراتر از یک مکان جغرافیایی دارد و به عنوان نمادی از محل مناجات حضرت موسی (ع) و تجلی نور الهی شناخته میشود. ریشه این واژه در زبانهای سامی به معنای کوه است، اما شهرت آن بهویژه پس از ذکر مکرر در قرآن و سوره مبارکه طور، آن را به یکی از مقدسترین کوهها در ادیان ابراهیمی تبدیل کرده است.
این واژه علاوه بر بار مذهبی، در زبان فارسی و عربی به عنوان یک اسم خاص برای کوه سینا به کار میرود و در ادبیات عرفانی، استعارهای برای اوج کمال، فنای در عشق الهی و آمادگی برای دریافت وحی است. توجه به جایگاه این واژه در قرآن و نقش آن در حکایتهای دینی، اهمیت فرهنگی آن را در زبان و ادب فارسی دوچندان کرده است.