یعنی چه
سخاء در لغت به معنای گشادهدستی، جوانمردی و دهش است. این واژه به ویژگی اخلاقی فردی اشاره دارد که داشتهها و مال خود را بدون منت، بهراحتی و از روی میل باطنی به دیگران میبخشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «سَخاء» (Sa-khā) است که در زبان فارسی معمولاً همزه پایانی آن تلفظ نمیشود و به صورت «سخا» ادا میگردد.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژه «سخاء» به عنوان معادل بخشندگی و کرم یک کلمه ۴ حرفی است.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم سخاء در زبان انگلیسی از واژگان مرتبط با بخشندگی و گشادهدستی استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و برابرهای اصیل فارسی برای این واژه شامل بخشندگی، دهش، رادی، آزادگی، جوانمردی و گشادهدستی است.
در قرآن
عین واژه «سخاء» یا مشتقات مستقیم آن در قرآن کریم نیامده است؛ اما مفاهیم همارز و همراستای آن مانند انفاق، جود، ایثار و کرم بارها در آیات مختلف مورد ستایش قرار گرفتهاند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات شرق، «حاتم طایی» بزرگترین و معروفترین نماد سخاوت و کرم شناخته میشود، به طوری که واژههایی نظیر حاتمطبع به کنایه برای افراد بسیار بخشنده به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سخاء
واژه «سخاء» یک مفهوم اخلاقی و انسانی والا ریشهگرفته از زبان عربی است که به معنای گشادهدستی، کرم و بخشش بدون چشمداشت مال به نیازمندان است. این صفت در فرهنگ و ادبیات فارسی جایگاه بسیار برجستهای دارد و همواره در تقابل با صفات ناپسندی چون بخل و خست مطرح میشود.
اگرچه این عبارت به طور مستقیم در متن قرآن مجید ذکر نشده، اما ریشههای آن در کلام بزرگان دین از جمله نهجالبلاغه به روشنی تبیین شده است؛ آنجا که سخاوت واقعی را بخششی میدانند که پیش از درخواست نیازمند و از روی میل باطنی صورت گیرد. در ادبیات سنتی ما نیز حاتم طایی به عنوان مظهر و نماد تام این ویژگی معرفی میشود.