یعنی چه
الحافا یک واژهٔ دخیل عربی در زبان فارسی است و زمانی به کار میرود که فردی در خواسته، دعا یا پیگیری مطلبی بیش از حد پافشاری و سماجت کند و تا به نتیجه نرسد دست از کار برندارد.
تلفظ
این واژه به صورت تنویندار و با کسر همزه در ابتدا تلفظ میشود: [اِلْحافَنْ].
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف (۶ حرف) خودِ «الحافا» یا واژههای هممعنی آن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از قیدهایی استفاده میشود که نشاندهندهٔ تکرار و پافشاری روی یک خواسته هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این واژه عبارتند از: با اصرار، پافشاریکنان، با سماجت، پیگیری مداوم و سختکوشی در درخواست.
در قرآن
این واژه در آیه ۲۷۳ سوره مبارکه بقره به صورت «لَا یَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا» آمده است. خداوند در توصیف نیازمندان باایمان و عفیف میفرماید که آنها هرگز با اصرار و پیله کردن از مردم چیزی نمیخواهند و عزت نفس خود را حفظ میکنند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و اخلاقی، عدم الحاف در برابر بندگان نماد وارستگی، مناعت طبع و عزت نفس است؛ در مقابل، الحاف و الحاح در پیشگاه خداوند نماد بندگی راستین و امید به رحمت الهی شمرده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الحافا
واژه «الحافا» (یا الحافاً) ریشهای عربی دارد و از مصدر باب افعال (از ریشه ل ح ف) گرفته شده است. این کلمه در زبان و ادبیات فارسی به معنای اصرار ورزیدن، سماجت کردن و پیگیری سرسختانه یک خواسته به کار میرود. ریشه اصلی آن در لغت به معنای پوشاندن یا چسبیدن به چیزی است که در اصطلاح به چسبیدن به یک درخواست تا زمان رسیدن به نتیجه تعبیر میشود.
این کلمه به طور ویژه در متون دینی و قرآنی کاربرد دارد و سوره بقره آیه ۲۷۳ به آن اشاره کرده است؛ جایی که خداوند انسانهای با عزت نفس را میستاید که در برخورد با دیگران دست به «الحاف» (تکدیگری همراه با اصرار و سماجت) نمیزنند. همخانوادههای این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی مثل لحاف و ملحفه هستند که همگی مفهوم پوشش یا چسبیدگی را در خود دارند.
در کاربردهای اخلاقی و عرفانی، این واژه مرز میان عزت نفس و ذلت را مشخص میکند. در امور دنیوی و در برابر خلق، الحافا رفتار ناپسندی است که مناعت طبع انسان را مخدوش میکند، اما در امور معنوی و دعا به درگاه الهی، پافشاری و الحاح نشانه ایمان عمیق و طمع مثبت به رحمت پروردگار است.