یعنی چه
این عبارت یک مصدر مرکب مستقل در لغتنامههای معتبر نیست، بلکه از ترکیب واژه «امر» (فرمان یا کار) و «آوردن» تشکیل شده و به معنای حکم دادن یا اظهار یک امر جدید به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب از واژه عربی «اَمر» (با سکون م و ر) و واژه فارسی «آوَردَن» ساخته شده است.
در جدول
پاسخ صحیح برای طراحان جدول کلمه «امر اوردن» با تعداد دقیق ۸ حرف است.
به انگلیسی
اصطلاحات معادل در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم صادر کردن فرمان یا آوردن یک دستور.
به عربی
عبارات متناظر در زبان عربی که به معنای صدور حکم یا آوردن و محقق کردن یک کار است.
به فارسی
معادلهای واژگانی این ترکیب شامل عباراتی چون فرمان دادن، حکم کردن، دستور دادن و مطرح ساختن یک کار یا شأن مشخص است.
جمعبندی و توضیح کامل امر اوردن
عبارت «امر آوردن» به عنوان یک واژه یا مصدر مرکب مستقل و ثبتشده در لغتنامههای شاخص زبان فارسی نظیر دهخدا و معین وجود ندارد. این ترکیب در واقع حاصل کنار هم قرار گرفتن واژه عربی «امر» به معنای فرمان یا کار، و واژه فارسی «آوردن» است که در متون مختلف معنای ترکیبی خود را میسازد.
در متون دستوری این عبارت غالباً در قالب «آوردن فعل امر» دیده میشود. همچنین در ادبیات کلامی و روایات مهدویت، اصطلاح «آوردن امر جدید» به چشم میخورد که به معنای تبیین احکام و قضاوتهای راستین اسلام است؛ احکامی که به دلیل انحرافات زمانه فراموش شدهاند و هنگام ظهور، برای مردم نو و جدید جلوه میکنند.
بررسی واژهشناسی نشان میدهد که ریشه بخش اول (امر) عربی و بخش دوم (آوردن) فارسی اصیل است. در قرآن کریم نیز ماده امر به دو معنی اصلی دستور و فرمان، یا کار و شأن به کار رفته است که ترکیب آن با آوردن، مفهوم ابلاغ یک حکم یا جریان را متبادر میکند.