یعنی چه
چوپاکابرا نام یک موجود افسانهای و اسطورهای مدرن در فولکلور آمریکای لاتین است که به اعتقاد برخی، شبها به دام و احشام به ویژه بزها حمله کرده و خون آنها را به طور کامل میمکد. این پدیده بیشتر به عنوان یک شایعه شهری و باور عامیانه شناخته میشود.
تلفظ
این واژه به صورت «چوپاکابرا» تلفظ میشود و ساختاری روان در گویش اسپانیایی دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه خود «چوپاکابرا» با ۹ حرف یا معادل آن «بزمک» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و زبان ریشه آن یعنی اسپانیایی، به همین صورت نوشته و شناخته میشود.
به فارسی
ترجمه تحتاللفظی و دقیق این اصطلاح در زبان فارسی «مکنده خون بز» است و گاهی به آن «بزمک» نیز میگویند.
در قرآن
این کلمه و موجود افسانهای هیچگونه سابقه، ریشه، اشاره یا معادل معنایی در قرآن کریم و متون کهن اسلامی ندارد؛ چرا که خاستگاه آن باورهای عامیانه و مدرن اواخر قرن بیستم در آمریکای لاتین است.
معنی انگلیسی/خارجی
این کلمه یک واژه مرکب بیگانه (اسپانیایی) است که اولین بار در سال ۱۹۹۵ توسط یک مجری رادیویی در پورتوریکو به کار رفت. از آنجا که چوپاکابرا اصالتاً یک نام خارجی برای این موجود افسانهای است، در زبان فارسی ریشه اشتقاقی یا همخانواده سنتی ندارد و به عنوان یک وامواژه شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل چوپاکابرا
چوپاکابرا یکی از مشهورترین نمونههای شایعات شهری و موجودات ناشناخته در فرهنگ پاپ مدرن است. اصطلاح اسپانیایی آن دقیقاً به معنای «مکنده خون بز» است و داستان آن از اواسط دهه نود میلادی در پورتوریکو آغاز شد؛ جایی که روستاییان ادعا میکردند موجودی ناشناس خون دامهایشان را تا قطره آخر میمکد.
با وجود ترس و وحشتی که این افسانه در میان جوامع محلی ایجاد کرد، بررسیهای علمی و آزمایشهای DNA روی لاشه حیواناتی که به این موجود نسبت داده میشدند، پرده از واقعیت برداشت. دانشمندان و جانورشناسان اثبات کردند که این موجودات در واقع سگسانانی مانند کایوتیها و گرگها بودند که به بیماری پوستی شدید (گَری یا جَرَب) مبتلا شده و به دلیل ریزش کامل موها، چروکیده شدن پوست و ضعف شدید، ظاهری هیولامانند پیدا کرده بودند و ناچار به شکار آسان احشام رو آورده بودند.