معنی
گندم نام گیاهی یکساله از خانوادهٔ غلات است. این گیاه دارای خوشهای حاوی دانههای مغذی است که پس از آسیاب شدن، به آرد تبدیل شده و به عنوان اصلیترین منبع تغذیه و پخت نان در سراسر جهان مورد استفاده قرار میگیرد.
یعنی چه
در فرهنگ زبانی و اصطلاحات عامه، گندم به معنای قوت غالب، مایهٔ حیات، برکت و روزیِ خانه است و نقشی حیاتی در پایداری زنجیرهٔ غذایی بشر دارد.
مترادف
واژههای حنطه، برّ و قمح از وامواژههای عربی در زبان فارسی هستند که به عنوان مترادف گندم به کار میروند.
هم خانواده
مشتقات و واژههای همخانوادهٔ گندم شامل گندمزار (مزرعه گندم)، گندمگون (سبزه و مایل به رنگ گندم)، گندمی (نوعی رنگ یا جنس) و گندمنما (فریبکار در معامله) هستند.
ریشه
این واژه ریشهای اصیل و ایرانی دارد. در زبان پهلوی و پازند به صورت «گنتم» به کار میرفته و در سایر گویشهای ایرانی مانند کردی به صورت «گنم»، بلوچی «گندیم» و سمنانی «گوندوم» تلفظ میشود.
جمله سازی
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، پاسخ مستقیم واژهٔ گندم یک کلمهٔ ۴ حرفی است. همچنین ممکن است از مترادفهای آن مانند حنطه (۴ حرفی) یا قمح (۳ حرفی) استفاده شود.
به انگلیسی
معادل رسمی و جهانی واژهٔ گندم در زبان انگلیسی Wheat است. در زبان عربی به آن حنطه یا قمح و در زبان ترکی به آن Buğday میگویند.
جمعبندی و توضیح کامل گندم
گندم یکی از قدیمیترین و حیاتیترین گیاهان اهلیشده توسط بشر است که ریشهای عمیق در تاریخ کشاورزی و تمدن انسانی دارد. این دانهٔ مغذی از تیرهٔ غلات، به عنوان مادهٔ اولیهٔ پخت نان، پایه و اساس رژیم غذایی بسیاری از مردم جهان را تشکیل میدهد. در زبان فارسی، این کلمه قدمتی دیرینه داشته و سیر تحول آن از واژهٔ پهلوی «گنتم» نشاندهندهٔ اصالت ایرانی آن است.
علاوه بر جنبهٔ اقتصادی و غذایی، گندم در فرهنگ و ادبیات نمادی از برکت، روزی، باروری و چرخهٔ حیات به شمار میرود. کاشت سبزهٔ گندم در سفرهٔ هفتسین نوروز نمونهای از این نمادگرایی زنده است. اگرچه واژهٔ صریح گندم در متن قرآن نیامده، اما در آیات مختلف به صورت غیرمستقیم با واژههایی چون «حبه» (دانه) و «سنبله» (خوشه) به آن و اهمیت انبارداری اصیل آن اشاره شده است.