یعنی چه
سراسیمه به حالتی اطلاق میشود که فرد به دلیل ترس، هیجان یا شتابزدگی زیاد، کنترل رفتار خود را از دست داده و دچار آشفتگی، پریشانی و دستپاچگی شده است.
تلفظ
این واژه به صورت سَراسیمه (sarāsime) تلفظ میشود و آخرین حرف آن (ه) صامت ناپیدا و بیانگر حرکت ضمه/کسره سبک است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به میزان شدت و نوع حالت آشفتگی میتوان از این معادلها استفاده کرد.
به عربی
این کلمات در زبان عربی نزدیکترین مفاهیم را به حالت سراسیمگی منتقل میکنند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای توصیف فرد سراسیمه بیشتر از واژه Telaşlı استفاده میشود.
به فارسی
واژههای مترادف فارسی آن شامل هراسان، دلواپس، مشوش، دستپاچه، بوتهآسا، آسیمهسر و حیران است. واژههای ضد آن نیز آرام، آسودهخاطر و باطمأنینه هستند.
نماد چیست
این واژه یک صفت حالتی برای انسان است و نماد مادی، گیاهی یا جانوریِ رسمی در فرهنگها ندارد؛ اما در ادبیات نماد بارز بیقراری است.
جمعبندی و توضیح کامل هم خانواده سراسیمه
واژهٔ «سراسیمه» یک صفت مرکب کاملاً پارسی و اصیل است که از ترکیب دو بخش «سر» و «آسیمه» (به معنی شوریده و آشفته) ساخته شده است. این واژه برای توصیف افرادی به کار میرود که به دلیل مواجهه با شرایط ناگهانی، ترس یا هیجان شدید، دچار شتابزدگی و دستپاچگی مفرط شدهاند و رفتار آرام و منطقی خود را از دست دادهاند.
همخانوادههای برجستهٔ این کلمه شامل واژگانی چون «آسیمه»، «آسیمهسر»، «سیمهسار» و «سراسیمگی» هستند که همگی مفهوم پریشانی و سرگردانی را در ریشهٔ خود حمل میکنند. در لغتنامههای معتبری مانند دهخدا و عمید، معادلهایی همچون هراسان، مشوش و حیران برای آن ذکر شده که نشاندهنده عمق آشفتگی ذهنی و رفتاری در این حالت است.