یعنی چه
واژه قرود (به ضم قاف) جمع مکسر کلمه «قِرد» است و در زبان عربی و متون کهن فارسی به معنای میمونها و بوزینهها به کار میرود. همچنین در متون لغوی، واژه قَرود (به فتح قاف) به شتری اطلاق میشود که هنگام جدا کردن کنهها از بدنش، آرام میگیرد و رام میشود.
تلفظ
این کلمه در معنای رایج خود (میمونها) به صورت قُرود (Qurood) با ضمه روی حرف قاف تلفظ میشود. در معنای خاص شتر آرام نیز به صورت قَرود (Qarood) با فتحه خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه قرود به عنوان پاسخ برای راهنمای «بوزینهها» یا «میمونها» استفاده میشود و دقیقاً ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
برای برگردان این واژه به زبان انگلیسی، بسته به نوع حیوان از کلمات Monkeys یا Apes استفاده میشود.
به عربی
خود واژه قرود اصالتاً عربی است، اما در این زبان برای کلمه قرد، جمعهای مکسر دیگری مانند قِرَدَة و أقراد نیز وجود دارد.
به فارسی
در زبان فارسی، برگردان دقیق و روان واژه قرود شامل کلماتی چون بوزینهها، میمونها، انتران و کپیها میشود که در متون ادبی کاربرد دارند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، قرود یا بوزینهها نماد رفتارهایی چون تقلید کورکورانه، زشترویی، تنزل مرتبه انسانی و مسخشدگی به شمار میروند. این مفهوم به ماجرای مسخ برخی اقوام در قرآن کریم (مانند آیه ۶۵ سوره بقره: «فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ») اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل قرود
واژه قرود یک واژه کهن با ریشه عربی (ق - ر - د) است که به عنوان جمع مکسر واژه «قرد» وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه در معنای اصلی خود به گروه میمونها و بوزینهها اشاره دارد و در متون کلاسیک فارسی به عنوان استعارهای برای مفاهیمی چون زشترویی یا تقلید بیچونوچرا به کار رفته است.
اگرچه خود این رسمالخط در قرآن به کار نرفته، اما جمع دیگر آن یعنی «قرده» در داستانهای قرآنی مربوط به مسخ گناهکاران ذکر شده که بار معنایی تنزل مرتبه انسانی و ذلت را به این واژه بخشیده است. این کلمه امروزه بیشتر در مسابقات اطلاعات عمومی و جدولهای متقاطع کاربرد دارد.