یعنی چه
پاراکاس نام یک شبهجزیره، بندر و تمدن باستانی پیشاکلمبی در ساحل جنوبی کشور پرو است. این واژه در زبان بومی کچوآ از ترکیب کلماتی به معنای «بارانِ شن» یا «شنی که مثل باران میبارد» ساخته شده است که به طوفانهای شنی شدید این منطقه اشاره دارد. این تمدن به خاطر منسوجات بسیار ظریف و سنتهای خاص مومیاییسازی شهرت جهانی دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت فتح اول و دوم و بدون تنوین (pā-rā-kās) تلفظ میشود. تلفظ آن در زبانهای مختلف از جمله فارسی، انگلیسی و اسپانیایی تقریباً یکسان است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخی برای سؤالاتی نظیر «تمدن باستانی پرو»، «شبهجزیره آمریکای جنوبی» یا معنی واژگانی «باران شن» به کار میرود و دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و اسپانیایی به همین صورت نوشته میشود و اشاره به Paracas National Reserve یا تمدن باستانی آن دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این واژه معمولاً به صورت Parakas نوشته میشود و برای اشاره به شبهجزیره یا تمدن پاراکاس استفاده میگردد.
به فارسی
از آنجا که پاراکاس یک اسم خاص جغرافیایی و تاریخی است، معادل مستقیم واژگانی در زبان فارسی ندارد؛ اما ترجمه تحتاللفظی نام آن از زبان مبدأ به فارسی، «باران شن» یا «طوفان شن ساحلی» میشود.
نماد چیست
پاراکاس نماد دو مظهر شگفتانگیز در باستانشناسی است: نخست «خطوط شمعدانی پاراکاس» که یک نقشبرجسته عظیم خاکی (ژئوغلیف) بر روی تپههای ساحلی است و هزاران سال بدون تغییر مانده؛ دوم، منسوجات فوقالعاده پیچیده، رنگارنگ و دستبافتی که برای پیچیدن مومیاییها به کار میرفته و نشاندهنده هنر پیشرفته این تمدن است.
معنی انگلیسی/خارجی
In global history and geography, 'Paracas' refers to an Andean society (c. 800 BCE – 100 BCE) celebrated for its textile arts and cranial trepanation. It also designates the Paracas National Reservation, a coastal desert wildlife sanctuary in Peru.
جمعبندی و توضیح کامل پاراکاس
واژه «پاراکاس» یک نام خاص جغرافیایی و تاریخی با ریشه در زبان بومی کچوآ (زبان امپراتوری اینکا) است که به معنای «باران شن» تلفظ میشود. این نام امروزه اشاره به شبهجزیرهای کویری و پارک ملی در سواحل جنوبی کشور پرو دارد که به دلیل وزش بادهای شدید و طوفانهای شنی ساحلی به این نام خوانده شده است.
شهرت اصلی پاراکاس در محافل علمی، به تمدن باستانی پیشاکلمبی آن بازمیگردد که حدود ۳ هزار سال پیش در این منطقه شکوفا شد. مردمان این تمدن در بافت پارچههای پشمی و پنبهای بسیار ظریف، مومیایی کردن پیچیده مردگان و همچنین جراحیهای شگفتانگیز جمجمه تخصص داشتند.
یکی دیگر از جاذبههای اسرارآمیز این منطقه، نقشبرجسته عظیم خاکی به شکل یک شمعدانی یا سهشاخه بزرگ بر روی تپههای شنی ساحل است که به «شمعدانی پاراکاس» معروف است و با وجود گذشت قرنها، به دلیل شرایط خاص آبوهوایی و عدم بارندگی در این منطقه، کاملاً سالم و دستنخورده باقی مانده و به نماد این منطقه تبدیل شده است.