یعنی چه
این واژه یک فعل مضارع عربی است که وارد زبان و فرهنگ اسلامی شده و به معنی پذیرفتنی است که با میل، رغبت، رضایت و اعطای پاداش یا ثواب همراه باشد.
تنزلو
تلفظ صحیح این واژه به صورت «یَتَقَبَّلُ» با تشدید روی حرف «ب» و ضمه در پایان است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان معادل ۵ حرفی برای «میپذیرد» یا «قبول میکند» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از افعالی استفاده میشود که نشاندهنده پذیرش مثبت و مطلوب است.
به عربی
در خود زبان عربی، این فعل از ریشه «ق ب ل» و از باب تفعل است که معنای پذیرش عمیقتر و همراه با تکلف و رغبت را نسبت به فعل ساده «یقبل» میرساند.
به فارسی
بهترین و دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه، افعال «میپذیرد»، «قبول میکند» و «پذیرا میشود» هستند.
در قرآن
این واژه و مشتقاتش بارها در قرآن کریم ذکر شدهاند. معروفترین کاربرد آن در داستان فرزندان حضرت آدم (ع) است که میفرماید: «خداوند، تنها از پرهیزگاران میپذیرد».
جمعبندی و توضیح کامل یتقبل
واژه «یتقبل» یک فعل مضارع عربی از ریشه «ق ب ل» (قبول) است که به باب تفعل رفته و در ادبیات و بافت مذهبی فارسی کاربرد فراوانی دارد. این کلمه صرفاً به معنای یک پذیرش ساده نیست، بلکه دلالت بر پذیرا شدنی دارد که همراه با رضایت قلبی، خشنودی و اعطای اجر و ثواب باشد.
در فرهنگ اسلامی و متون قرآنی، این واژه به عنوان نمادی از اخلاص در عمل و امید به قبول شدن طاعات و عبادات در پیشگاه خداوند شناخته میشود؛ چنانکه در قرآن کریم نیز قبولی اعمال به طور ویژه به تقوا و خداترسی مشروط شده است.