یعنی چه
این عبارت یک اسم خاص جغرافیایی-قومی است و به یکی از تیرهها یا طوایف کوچکتر زیرمجموعه باب «کیانارثی» (کنرسی) تعلق دارد که خود از شاخههای بزرگ چهارلنگ در ایل بختیاری به شمار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «پوستین بَکول» است که در آن بَکول یا کُول در گویشهای لری و محلی به معنای شانه و دوش میباشد.
در جدول
در مسابقات پیامکی و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش «پوستین بکول» است که دقیقاً ۱۰ حرف دارد.
به انگلیسی
به دلیل اسم خاص بودن، معادل معنایی مستقیم در زبان انگلیسی ندارد و تنها به صورت صوتی و واژهنگاری اصوات بازنویسی میشود.
به عربی
این عبارت در زبان عربی معادل لغوی ندارد و صرفاً بر اساس آوا نگاری اصطلاح لری آن بازنویسی میشود.
به فارسی
از نظر ریشه لغوی و وجه تسمیه در فارسی کهن و گویش لری، به ویژگی پوششی یا پیشینه تاریخی پوشیدن پوستین (لباس سنتی از پوست گوسفند پشمدار) بر روی دوش (کول) در میان اجداد این تیره عشایری اشاره دارد.
نماد چیست
به عنوان یک نام تیره عشایری، نماد ثبتشده یا اسطورهای مستقلی برای آن در فرهنگ لغات وجود ندارد، اما ریشه آن یادآور پوشش سنتی و مقتضیات زندگی کوهستانی ایل بختیاری است.
جمعبندی و توضیح کامل پوستین بکول
واژه «پوستین بکول» یک اصطلاح لغوی عام یا کلمه مدرن نیست، بلکه یک اسم خاص قومی و جغرافیایی در فرهنگ اصیل ایرانی محسوب میشود. این عبارت نام یکی از تیرههای کوچکتر عشایری است که زیرمجموعه باب کیانارثی (کنرسی) از شاخه بزرگ چهارلنگ در ایل جلیل بختیاری قرار دارد.
بررسی ریشهشناختی این نام نشان میدهد که از دو جزء «پوستین» (لباس گرم سنتی تهیه شده از پوست گوسفند) و «بَکول» (در گویش لری به معنی روی شانه و دوش) تشکیل شده است. این وجه تسمیه احتمالاً به پوشش خاص یا پیشینه تاریخی اجداد این طایفه در مناطق کوهستانی اشاره دارد و اصالت سبک زندگی عشایری را بازگو میکند.