یعنی چه
واژه «جینجاله» در فرهنگ رسمی لغت ثبت نشده است، اما در گویشهای بومی ایران، به ویژه قزوینی و گیلکی، به انسانهای پر هیاهو، عصبی، شرور و سلیطه که مدام جنجالآفرینی میکنند، اطلاق میشود. این کلمه یک صفت عامیانه برای توصیف افراد غوغاگر است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «جینجالِه» (Jinjāleh) است که در برخی مناطق شمال کشور به صورت مصدری یا اسمی یعنی «جینجال» (Jinjal) نیز شنیده میشود.
در جدول
پاسخ صحیح برای این کلمه در جدول، خود واژه «جینجاله» با ۷ حرف است. همچنین ممکن است به عنوان راهنمای کلماتی مثل جنجالی یا هوچی به کار رود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده رفتارهای هنجارشکنانه و ایجادکننده جنجال و هیاهو هستند.
به ترکی
در زبان ترکی واژههایی که مفهوم داد و بیداد کردن و ایجاد شلوغی بیمورد را میرسانند، بهترین معادل برای این اصطلاح هستند.
به فارسی
در زبان فارسی معیار، نزدیکترین برگردانها و واژگان هممعنی برای این اصطلاح عامیانه شامل کلماتی چون هوچی، غوغاگر، شلوغکن، سلیطه و پرهیاهو است.
نماد چیست
کلمه جینجاله ریشه اسطورهای، ملی یا مذهبی ندارد و نماد مفهوم خاصی نیست؛ بلکه صرفاً به عنوان یک برچسب رفتاری برای افراد پر سر و صدا و جنجالآفرین در جامعه کاربرد دارد.
جمعبندی و توضیح کامل جینجاله
واژه «جینجاله» از جمله کلمات بومی و اصطلاحات عامیانه است که در متون معتبر و لغتنامههای رسمی زبان فارسی فصیح مانند دهخدا یا معین جایگاهی ندارد. این واژه بیشتر در گویش مردم قزوین و مناطق گیلان رواج دارد و احتمالاً شکلی تغییریافته و گفتاری از کلمه «جنجال» است که به مرور زمان ساختاری تازه به خود گرفته است.
در کاربرد روزمره، این کلمه برای توصیف افرادی به کار میرود که با داد و فریاد، شلوغکاری و رفتارهای عصبی تلاش میکنند جو را متشنج کنند یا به اصطلاح هوچیگری به راه بیندازند. تفاوتهای گویشی باعث شده این کلمه گاهی به صورت اسم (جینجال) و گاهی به صورت صفت (جینجاله) برای افراد شرور و پرهیاهو استفاده شود.