یعنی چه
واژه بشکان در لغتنامههای معتبر مانند دهخدا به عنوان اسم خاص برای نام روستایی قدیمی از توابع بیضا در استان فارس و همچنین قریهای در نزدیکی هرات ثبت شده است. در زبان عامیانه و دستوری نیز (با تغییر تلفظ به صورت بِشْکَن) فعل امر از مصدر شکستن به معنای خرد کن است و گاهی در گویشهای محلی به معنای بشکن زدن یا بشکنید به کار میرود.
تلفظ
این واژه بسته به کاربرد دو تلفظ دارد؛ در وجه نام مکان به صورت بِشْکان (Beshkān) تلفظ میشود و در وجه فعلی و عامیانه به صورت بِشْکَن (Beshkan) ادا میگردد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، این واژه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای راهنمای 'روستایی در استان فارس' یا 'فعل امر از شکستن در گویش عامیانه' قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای نام مکان معادل مستقیم لاتین آن Beshkan است و برای حالت فعلی از واژه Break استفاده میشود.
به فارسی
این واژه ریشه در زبان فارسی اصیل و پهلوی دارد. از کلمات همخانواده و معادلهای فارسی آن در وجه فعلی میتوان به شکست، شکسته، شکستن و شکننده اشاره کرد.
نماد چیست
واژه بشکان به عنوان نام جغرافیایی دارای نماد خاصی نیست، اما شکل عامیانه آن (بشکن) در فرهنگ عامه ایرانی اصطلاحاً نمادی از شادی، سرور و محافل جشن و پایکوبی (بشکن زدن) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بشکان
واژه بشکان یک کلمه چندوجهی در زبان فارسی است. از یک سو در اصطلاح جغرافیایی و لغتنامههای کهن مانند دهخدا، نام روستایی قدیمی در منطقه بیضای استان فارس و همچنین قریهای نزدیک به هرات است که اصالت تاریخی این نام را نشان میدهد.
از سوی دیگر، این واژه در زبان محاوره و فرهنگ عامیانه شکل تغییر یافتهای از فعل امر «بشکن» (از مصدر شکستن) یا اشارهای به عمل «بشکن زدن» در مراسم شادی است. ریشه این کلمه کاملاً ایرانی بوده و از زبان پهلوی به یادگار مانده است.