یعنی چه
واژهای کلاسیک و عربی (فعل ماضی) است که به معنی به دام انداختن حیوان، پرنده یا ماهی است. این کلمه در متون کهن ادبی و فقهی به کار میرود و مصدر آن «اصطیاد» است.
تلفظ
این کلمه با سکون روی حرف صاد و فتح روی حرف دال در زبان مبدأ تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمهای ۵ حرفی است که به عنوان معادل عربی «شکار کرد» یا «صید کرد» پرسیده میشود.
به انگلیسی
افعال انگلیسی فوق دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم صید و شکار حیوانات هستند.
به عربی
واژه اصطاد خود یک فعل عربی از باب افتعال است که با افعال هممعنی دیگر در این زبان مترادف است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عبارات فعلی مانند شکار کردن، صید کردن، ماهی گرفتن و به دام انداختن صید است.
در قرآن
این فعل در قرآن کریم در قالب صیغه امر جمع به کار رفته است: «...وَإِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوا...» که به جواز شکار پس از خارج شدن از احرام حج اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل اصطاد
واژه «اصطاد» یک فعل ماضی ۵ حرفی در زبان عربی است که از ریشه «ص ی د» و در باب افتعال ساخته شده است. این کلمه در اصل «اصتَیدَ» بوده که بر اساس قواعد صرفی، حرف ت به ط تبدیل شده و شکل رایج اصطاد را به خود گرفته است. در زبان فارسی، این فعل بیشتر در قالب مصدر خود یعنی «اصطیاد» در متون حقوقی، فقهی و ادبیات کهن برای اشاره به عمل صید و شکار استفاده میشود.
علاوه بر کاربردهای لغوی و مدخلهای جدولی، این واژه ریشه قرآنی نیز دارد و در سوره مبارکه مائده برای بیان حکم حلال شدن شکار پس از اتمام مناسک حج و خروج از احرام به کار رفته است. معادلهای مستقیم فارسی آن شامل صید کرد و شکار کرد است که مفاهیمی چون صید ماهی یا حیوانات حلالگوشت را در بر میگیرد.