یعنی چه
این واژه به معنای بیم و وحشت بسیار بزرگ و کار سهمگینی است که موجب سرگردانی انسان میشود. در زبان عامیانه و اصطلاحات روزمرهٔ فارسی، گاهی این کلمه به مجاز برای اشاره به دستپاچگی، عجلهٔ زیاد یا حرص و ولع شدید نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان مبدأ (عربی) به صورت «اَلْهَوْل» است که در آن حرف واو به شکل لین (ساکن ماقبل مفتوح) ادا میشود، هرچند در فارسی عامیانه معمولاً به صورت سادهتر تلفظ میگردد.
در جدول
در کلمات متقاطع، این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و معمولاً به عنوان پاسخ برای طراحانی که به دنبال معادل ترس بزرگ، دهشت یا بخشی از نام مجسمه معروف مصر (ابوالهول) هستند، کاربرد دارد.
به انگلیسی
این کلمات در زبان انگلیسی دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم ترس عمیق، فلجکننده و هراس ناگهانی هستند.
به عربی
واژه ریشهٔ اصلی عربی دارد و از سه حرف «هـ و ل» گرفته شده که به معنای ترساندن و روبرو شدن با امری سهمگین و هولناک است.
به ترکی
در زبان ترکی برای بیان این سطح از واهمه و هراس شدید، از واژههای دهشت یا کورکو استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون هراس، بیم، و واهمه است. ریشهٔ این کلمه عربی است و همخانوادههای آن مانند هولناک، هائل، اهوال و مهیب در ادبیات فارسی کاربرد فراوانی دارند.
جمعبندی و توضیح کامل الهول
واژهٔ «الهول» در اصل یک ریشهٔ عربی دارد و به معنای ترس عمیق، هراس شدید و دهشتی است که راه چارهای برای آن متصور نیست. این کلمه در زبان فارسی به خوبی جا افتاده و مشتقات آن نظیر هولناک و مَهیب مکرراً در متون ادبی و گفتارهای روزمره شنیده میشوند. باید توجه داشت که برخلاف تصور برخی، این واژه با این ریشه و معنا در قرآن کریم به کار نرفته است و نباید آن را با واژهٔ «حَوْل» (به معنی سال یا اطراف) اشتباه گرفت.
در فرهنگ عامه و اساطیر، آشناترین ترکیب این واژه در نام مجسمهٔ معروف «ابوالهول» در مصر باستان متجلی شده است؛ موجودی اساطیری با سر انسان و بدن شیر که نامش به معنای «پدرِ ترس و مایهٔ دهشت» است و نمادی از رازآلودگی، نگهبانی، حکمت و قدرت به شمار میرود. خود واژه به تنهایی نیز تداعیکننده ابهام و وحشتِ برخاسته از ناشناختهها است.
در کاربردهای فرعی و عامیانهٔ زبان فارسی، معنای این کلمه گاهی دچار تغییر شده و مجازاً به رفتارهایی ناشی از دستپاچگی، عجلهٔ مفرط و یا ولع شدید برای به دست آوردن چیزی اطلاق میشود، اما معنای اصیل و لغوی آن همچنان همان بیم و هراسِ سهمگین است.