یعنی چه
واژه ثقبات به معنای رخنهها، سوراخها و معابر بسیار ریزی است که در یک جسم یا سطح وجود دارد. این کلمه شکل جمع مؤنث سالم از واژه «ثُقْبَة» است و معمولاً در متون کهن پزشکی یا طبیعی برای اشاره به منافذ ریز بدن یا اشیاء به کار میرفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «ثَقَبات» (ثَ قَ بات) است که در آن حروف ث و ق دارای فتحه هستند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۵ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «سوراخها» یا «منافذ ریز» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، از کلمات عمومی مانند Holes یا کلمات علمیتر مانند Pores (برای منافذ پوست و بدن) استفاده میشود.
به عربی
اگرچه «ثقبات» خود ریشه عربی دارد، اما در زبان عربی معاصر جمعهای مکسر «ثُقَب» و «ثُقُوب» برای مفردِ «ثُقْبة» بسیار رایجتر و متداولتر هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و دقیق فارسی برای این واژه، کلماتی نظیر «سوراخها»، «روزنهها»، «رخنهها» و «شکافهای ریز» هستند.
در قرآن
عین کلمه «ثقبات» در قرآن مجید به کار نرفته است، اما واژگان همخانواده آن مانند «ثاقِب» به معنی شکافنده و نفوذکننده (نور) در آیاتی همچون «شِهَابٌ ثَاقِبٌ» (سوره صافات، آیه ۱۰) و «النَّجْمُ الثَّاقِبُ» (سوره طارق، آیه ۳) دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ثقبات
واژه «ثقبات» یک کلمه با ریشه عربی (از ریشه ثقب) است که به عنوان جمع مؤنث سالم وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در لغت به معنای سوراخها، رخنهها و منافذ ریز است و مفرد آن «ثُقْبة» نام دارد.
در متون قدیمی، به ویژه کتب طب سنتی و طبیعی، از این کلمه برای توصیف منافذ طبیعی بدن یا روزنههای موجود در اجسام استفاده میشده است. اگرچه خود این ساختار جمع در قرآن نیامده، اما صفت مشتق از آن یعنی «ثاقب» (به معنی ستاره یا شهاب شکافنده تاریکی) در کتاب آسمانی کاربرد دارد.