یعنی چه
به فردی که محدود به یک تخصص خاص نیست و در حوزههای متنوع علمی، هنری یا فنی تبحر و دانش کافی دارد، ذیفنون گفته میشود.
تلفظ
این واژه به صورت «ذیفنون» با تلفظ «زیفونون» خوانده میشود که در آن حرف «ذ» به صورت «ز» تلفظ میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه اغلب با کلیدهایی نظیر «همهفنحریف» یا «صاحب فنون» به طول ۶ حرف پرسیده میشود.
به انگلیسی
واژه Polymath دقیقترین معادل برای کسانی است که در چندین حوزهٔ علمی تبحر عمیق دارند.
به عربی
در زبان عربی کلاسیک از ترکیب «ذو الفنون» برای توصیف افراد چندمهارتی استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی این واژه در متون ادبی و توصیفی شامل واژگانی نظیر همهفنحریف و جامعالاطراف است.
جمعبندی و توضیح کامل ذی فنون
واژه «ذیفنون» ترکیبی از زبان عربی است که از دو بخش «ذی» (به معنای صاحب و دارنده) و «فنون» (جمعِ فن به معنای مهارت یا دانش) تشکیل شده است. این اصطلاح برای توصیف افرادی به کار میرود که دانش و توانمندیهای خود را در زمینههای گوناگون گسترش دادهاند و به اصطلاح در یک رشته واحد محصور نماندهاند.
در کاربرد روزمره و ادبی، ذیفنون بودن نشاندهنده هوش بالا، کنجکاوی و پشتکار فرد در یادگیری شاخههای مختلف است. این صفت در فرهنگ ایرانی برای ستایش کسانی که هم در علوم نظری و هم در مهارتهای عملی سرآمد هستند، به کار برده میشود و مترادفهایی چون جامعالاطراف و همهفنحریف را برای آن برمیشمرند.