یعنی چه
چرکابه به آب ناپاک، کثیف و تیره ایجادشده از شستشوی ظروف، لباسها یا بدن گفته میشود که حاوی مواد زائد، چربی و چرک است؛ همچنین به پسآب و فاضلاب خانگی نیز اطلاق میگردد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت [چِ رْ کـْ آ بِ] تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه ۶ حرفی است و معمولاً با راهنماهایی چون «آب چرک»، «آب پسشور» یا معادل عربی آن «غساله» ظاهر میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به میزان غلظت و منبع آب آلوده، از واژگان تخصصی متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
در متون دینی و مفسران قرآن، واژه قرآنی «غِسلین» (عفونت و چرکابه دوزخیان) نیز به عنوان مابهازای این مفهوم به کار رفته است.
به فارسی
واژهای صددرصد ایرانی و مرکب از «چرک» (آلودگی) + «آب» + «ه» (پسوند رابطه) است که کلمات همخانواده آن شامل چرکین، چرکمرد و چرکتاب هستند.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ عامه و متون اخلاقی، این کلمه به عنوان نمادی برای مال ناپاک، تهنشین شدن گناهان در روح انسان و تجسم عینی زشتیهای باطنی استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل چرکابه
واژه «چرکابه» یک ترکیب اصیل و فصیح در زبان فارسی است که از درآمیختن «چرک» و «آب» به همراه پسوند اتصاف ساخته شده است. این کلمه به طور دقیق به هر نوع آب آلوده، کثیف و تیره حاصل از شستشو یا فاضلاب اطلاق میشود که طراوت و پاکی خود را از دست داده است.
در فرهنگ اسلامی و ترجمههای قرآنی، این واژه جایگاه خاصی در توصیف مفاهیم عذاب دارد؛ به طوری که مفسران بزرگ، کلمه «غِسلین» را که در قرآن به عنوان غذای دوزخیان آمده، به چرکابه، خونابه و آب چرکین ترجمه کردهاند تا عمق ناگواری آن را به تصویر بکشند.
از نظر نمادشناسی نیز این کلمه فراتر از معنای مادی خود رفته و در ادبیات کنایی فارسی، به عنوان نمادی برای ثروتهای نامشروع، مال حرام و تیرگیهای روحی ناشی از گناه و زشتی به کار میرود که پاکی زندگی انسان را آلوده میسازد.