یعنی چه
ابن آجروم (۶۷۲–۷۲۳ هجری قمری) لقب ابوعبدالله محمد بن محمد بن داود صنهاجی، دانشمند، فقیه و نحوی برجسته اهل فاس مراکش است. او کتاب معروف «الآجرّومیة» را در علم نحو نگاشته است. واژه «آجروم» در زبان آمازیغی (بربری) به معنی «صوفی فقیر»، «مرد دین» یا «پارسا و زاهد» است که ابتدا لقب جد این دانشمند بوده و سپس به بازماندگان او رسیده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اِبنِ آجُرُّوم» است که حرف «ر» در آن دارای تشدید و ضمه میباشد.
در جدول
پاسخ این سوال در جدول کلمات متقاطع «ابن آجروم» است که دقیقاً از ۸ حرف تشکیل شده است. همچنین خود کلمه «آجروم» به تنهایی ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این نام تاریخی و علمی را به صورتهای Ibn Adjurrum یا Ibn Ajurrum مکتوب میکنند.
به عربی
در زبان عربی نیز این نام به همین صورت نگاشته میشود و کتاب او به «المقدمة الآجرّومیة فی قواعد علم العربیة» معروف است.
به فارسی
با توجه به ریشه آمازیغی واژه آجروم (Agurram) که به معنای پارسا، زاهد و صوفی فقیر است، ترجمه و برگردان تحتاللفظی این لقب به زبان فارسی معادل «پسر صوفی پارسا» یا «فرزند زاهد» خواهد بود.
در قرآن
عبارت «ابن آجروم» یک اسم خاص مربوط به قرن هفتم و هشتم هجری و ریشه آن غیرعربی (آمازیغی) است؛ بنابراین این کلمه در متن قرآن کریم وجود ندارد و کاربرد قرآنی برای آن ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل ابن آجروم
ابن آجروم لقب ابوعبدالله محمد بن محمد بن داود صنهاجی، فقیه و نحوی نامدار جهان اسلام در قرن هشتم هجری است که در شهر فاس مراکش میزیست. شهرت جهانی او به خاطر نگارش کتاب بسیار کلیدی و پایهای «الآجرّومیة» در قواعد نحو عربی است که برای قرنها متن آموزشی اصلی طلاب در حوزههای علمیه و مراکز آموزشی جهان اسلام بوده است.
از نظر ریشهشناسی، واژه «آجروم» ریشه در زبان آمازیغی (بربری) دارد و از کلمه Agurram به معنای «صوفی فقیر» یا «مرد دین و پارسا» گرفته شده است. این کلمه در ابتدا لقب جد بزرگ او بوده و بعدها به عنوان نام خانوادگی به این دانشمند ارث رسیده است؛ به طوری که امروزه در مغرب به قاریان ماهر قرآن نیز «قُرومی» میگویند که مشتق از همین نام است.