یعنی چه
سپری گشتن یک مصدر لازم در زبان فارسی است که بیشتر برای زمان، عمر، دوران محنت یا یک دوره مشخص به کار میرود. این واژه به معنای به اتمام رسیدن، سر آمدن و از میان رفتن یک بازه زمانی یا حالت خاص است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت «سِپَری گَشتَن» است که از دو جزء «سِپَری» (صفت) و «گَشتَن» (فعل معین) تشکیل شده است.
در جدول
در کلمهکلیدها و جداول شرح در متن، عباراتی مانند «تمام شدن زمان»، «گذشتن عمر» یا «منقضی شدن» به این واژه اشاره دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متن، از افعال متفاوتی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود که رایجترین آنها برای زمان elapse و pass است.
به عربی
در زبان عربی افعالی از باب انفعال و افتعال مانند انقضی (گذشت) و انتهی (پایان یافت) دقیقترین معادلها برای این واژه هستند.
نماد چیست
اگرچه نماد رسمی و مستقیمی برای این واژه وجود ندارد، اما در ادبیات و هنر، مفاهیمی چون ریزش شنهای ساعت شنی، خزان پاییز به نشانه پایان بهار عمر، و غروب خورشید به عنوان نمادهای عینی سپری شدن زمان شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل سپری گشتن
واژه مرکب «سپری گشتن» یکی از تعابیر فصیح و اصیل در زبان فارسی است که ریشه جزء اول آن یعنی «سپری» به زبان پهلوی (پارسی میانه) و کلمه «سَپور» به معنای کامل و تمام بازمیگردد. این مصدر لازم در طول تاریخ ادبیات فارسی همواره برای اشاره به گذر ناگزیر زمان، به پایان رسیدن فصول سال، طی شدن دوران رنج یا خوشی، و در نهایت به سر آمدن پیمانه عمر انسانها به کار رفته است.
این عبارت ارتباط معنایی نزدیکی با مفاهیم قرآنی نظیر «قضاء اجل» دارد و در لغتنامهها با مترادفهایی چون منقضی شدن، سر آمدن و به اتمام رسیدن همپوشانی دارد. درک مفهوم این واژه با نمادهای طبیعی زوال و گذر مانند غروب و خزان گره خورده است و جلوهای از جریان مداوم و بیوقفه روزگار را بازگو میکند.