یعنی چه
عنعنه در اصطلاح حدیثشناسی به معنی تکرار کلمه «عَن» (از) در سند روایت است؛ یعنی روایتی که سلسله راویان آن به صورت «فلان از فلان، از فلان» ذکر شده باشد. همچنین در زبانشناسی قدیم به تبدیل همزه به عین در برخی گویشهای عربی گفته میشود. علاوه بر این، در زبان فارسی تداول افغانستان (بیشتر به صورت جمع: عنعنات) به معنای سنت، آداب و رسوم و رواجهای دیرینه جامعه به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت فتح اول و فتح سوم، یعنی عَنعَنَه (an-'a-na) تلفظ میشود و یک اسم مصدر جعلی در زبان عربی است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ به سوالاتی با مفهوم نقل زنجیرهای حدیث یا سنتهای افغانستان، کلمه ۵ حرفی «عنعنه» است.
به انگلیسی
بسته به متن، در مباحث اسلامی از واژگان مربوط به انتقال و انتساب استفاده میشود و در متنهای فرهنگی به معنای سنت است.
در قرآن
واژه مصدری «عنعنه» در متن قرآن کریم به کار نرفته است، اما حرف جرّ «عَن» که ریشه ساخت این واژه است، به وفور در آیات مختلف استفاده شده است.
نماد چیست
کلمه عنعنه یک واژه اصطلاحی و کاربردی در دین و فرهنگ است و مظهر یا نماد اسطورهای، ادبی یا نمادین خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل عنعنه
واژه عَنعَنَه از اصطلاحات تخصصی علوم حدیث است که به شیوه نقل سند با تکرار لفظ «عَن» (از قولِ...) اشاره دارد. این نوع روایت را که سلسله راویانش بدون انقطاع متصل هستند، حدیث معنعن مینامند که نقش مهمی در ارزیابی اعتبار روایات اسلامی دارد.
از سوی دیگر، این واژه در سیر تحول زبانی خود، به ویژه در زبان فارسی دری رایج در افغانستان، معنایی کاملاً کاربردی و اجتماعی یافته است. در این تداول، عنعنه و جمع آن «عنعنات»، به مجموعه رسوم، آداب، سنن و مفاخر دیرینهای اطلاق میشود که نسل به نسل میان مردم منتقل شده است.