معنی
در معنای حقیقی به فرایند فیزیکی جوشیدن مایع گفته میشود و در کاربرد مجازی، بیانگر اوج گرفتن هیجانات، احساسات تند، خشم یا شرایط پرتنش اجتماعی است.
یعنی چه
این واژه توصیفگر حالتی است که در آن فشار درونی (چه فیزیکی و چه روانی) به آستانه تحمل میرسد و به صورت خروج انرژی یا فوران ظاهر میشود.
ریشه
این کلمه مصدر از ریشه ثلاثی مجرد «غ ل ی» است که در زبان فارسی برای توصیف دقیق فرایند جوشش و هیجان به کار گرفته شده است.
تلفظ
با فتحه روی حرف اول و دوم (غَ - لَ - یان) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، معمولاً با سرنخهایی مانند «جوشیدن»، «خروش» یا «فوران» مطرح میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی بسته به سیاق متن (فیزیکی یا روانی) متفاوت هستند.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و علوم اجتماعی نمادی از بیداری اندیشه، شورش علیه وضعیت موجود یا فوران خشم مهارناپذیر انسانی است.
جمعبندی و توضیح کامل غلیان
واژه «غلیان» از ریشه عربی «غ ل ی» مشتق شده و در زبان فارسی برای توصیف وضعیت جوشش مایعات به کار میرود. این کلمه به دلیل بار معنایی قوی خود، در متون ادبی و سیاسی برای اشاره به خشمهای مهارناپذیر، شورشهای اجتماعی یا هیجانات تند روحی استفاده میشود.
نکته جالب اینجاست که واژه «قلیان» (وسیله استعمال دخانیات) در اصل املای صحیحی به صورت «غلیان» دارد، چرا که صدای حاصل از آب داخل آن، در واقع همان صدای جوشش و غلیان است که در گذر زمان و بر اثر کثرت استعمال، به غلط با حرف «ق» نوشته شده است.