یعنی چه
این واژه در اصل به معنی یاریرساندن برای غلبه بر یک مشکل یا دشمن است که در زبان فارسی بیشتر در مفهوم پیروزی و موفقیت نهایی به کار میرود.
مترادف
واژههای فوق همگی در لغتنامههای معتبر به عنوان معادلهای معنایی نزدیک نصرت ذکر شدهاند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه ثلاثی مجرد «ن-ص-ر» در زبان عربی مشتق شدهاند.
ریشه
این کلمه اسم مصدر یا مصدر از ریشه عربی «نصر» است که در وارد شدن به زبان فارسی با تاء کشیده (ت) مکتوب شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، نصرت به عنوان پاسخ برای سوالاتی چون «یاری» یا «پیروزی» با تعداد حروف مشخص کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، از Victory برای معنای پیروزی و از کلماتی چون Assistance برای مفهوم یاری استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، این کلمات دقیقاً همان معنای حمایت و غلبه بر دشمن را افاده میکنند.
به فارسی
برگردانهای اصیل و سره فارسی این واژه شامل کلماتی چون یاری و فیروزی است که در متون کهن به وفور دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل نصرت
واژه نصرت یک واژه وامگرفته از ریشه عربی است که حضور پررنگی در فرهنگ، ادبیات و باورهای دینی مردم ایران دارد. این کلمه دو لایه معنایی عمیق دارد؛ در مرتبه اول به معنای دستگیری، حمایت و یاری رساندن به دیگران است و در مرتبه دوم به پیامد این یاری یعنی پیروزی، فتح و غلبه بر سختیها یا دشمنان دلالت میکند.
در فرهنگ اسلامی و متون قرآنی، نصرت جایگاه ویژهای دارد و غالباً به عنوان «امداد غیبی» و یاری خداوند به مؤمنان و راستکرداران معرفی میشود. تعابیری چون رایت نصرت (پرچم پیروزی) در ادبیات حماسی فارسی نیز نشاندهنده بار معنایی مثبت، امیدبخش و مقتدرانه این کلمه در طول تاریخ است.