یعنی چه
باتوم وسیلهای کوتاه، باریک و استوانهای شکل از جنس لاستیک، فلز، پلاستیک یا چوب است که مأموران پلیس، نظامیان یا نگهبانان به عنوان سلاح ضربتی برای مهار آشوب، دفاع یا برقراری نظم از آن استفاده میکنند. علاوه بر کاربرد نظامی و پلیسی، به عصاهای مخصوص کوهنوردی و همچنین چوب باریک رهبری ارکستر موسیقی نیز باتوم (یا باتون) گفته میشود. این واژه معمولی و کلاسیک است و ریشه در زبان فرانسوی دارد.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این تعریف بسته به تعداد حروف معمولاً «باتوم»، «چماق» یا «عصا» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به کاربرد پلیسی، ورزشی یا موسیقی از واژههای متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این ابزار ضربتی بیشتر از واژه هراوة استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای باتوم مأموران واژه Cop کاربرد دارد. واژه Düğme اشتباهاً در برخی منابع میآید که مربوط به دکمه است و ربطی به باتوم ندارد.
به فارسی
از آنجا که باتوم یک وامواژه فرانسوی (Bâton) است، معادلهای اصیل یا جایگزین آن در زبان فارسی شامل واژگانی چون چوبدست، چماق، عصا و گرز مأموران میشود. این کلمه به دلیل فرانسوی بودن، همخانواده مرسوم فارسی یا عربی ندارد، اما ترکیباتی نظیر باتوم برقی و باتوم تلسکوپی در فارسی از آن مشتق شده است.
نماد چیست
باتوم در فرهنگ عامه و مراجع قانونی، نماد قدرت اجرایی، اقتدار قوای قهریه، نظارت نظامی و حفظ یا اعادهٔ نظم به شمار میرود. همچنین در گذشتههای دور، انواع تزیینی آن (مانند عصای پادشاهی یا باتوم مارشالهای نظامی) نماد منصب عالی، اقتدار و فرماندهی بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل باتوم
واژه باتوم (که در تداول عامه باطوم نیز نوشته میشود) از کلمه فرانسوی Bâton به معنی چوبدستی وارد زبان فارسی شده است. این ابزار استوانهای شکل عمدتاً به عنوان یک سلاح دفاعی و ضربتی در دست مأموران معذور برای کنترل ناآرامیها شناخته میشود، اما کارکردهای صلحآمیز دیگری نیز در حوزه ورزش (کوهنوردی) و هنر (رهبری موسیقی) دارد.
از نظر ساختار زبانی، این کلمه ریشه اشتقاقی فارسی یا عربی ندارد، به همین دلیل فاقد همخانوادههای مرسوم است؛ با این حال ترکیبات مدرنی مانند باتوم تلسکوپی و برقی بر پایه آن شکل گرفتهاند. در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۵ حرف دارد و مترادفهای آن نظیر چماق و عصا نیز کاربرد زیادی دارند.
در حوزه نمادشناسی، باتوم نمایانگر قدرت سخت، قانونگرایی اجباری و کنترل نظم عمومی توسط حاکمیت است. این کلمه در متون کهن مانند قرآن وجود ندارد و برای مفاهیم مشابه در آن دوران از واژه عصا استفاده میشده است.